|
| |||||||
| Registreer | Gallery | FAQ | Ledenlijst | Kalender | Arcade | Markeer forums als gelezen |
 |
| | LinkBack | Discussietools | Weergave |
25 maart 2006, 20:21
| #23 (permalink) |
| Sangam Member Lid sinds: 21 april 2004 Locatie: guess what Leeftijd: 26
Berichten: 248
Rep kracht: 0     |  Shreya-ji... Wanneer komt je vervolg? Ik ben echt fan van jou! Je kan supergoed schrijven! Waarom ga je geen boeken schrijven? Ik zal dan echt de eerste zijn die ze zal kopen...  Keep going, and don't let us wait to long..  maar ben echt verslaafd aan je story's!   en ik zie je volgende vervolgjes nu al tegemoet  Groetjes, Miss_Hindustani
__________________ Love yah all... Kisses from me to you, **~~Miss_Hindustani~~** |
|  |
|
25 maart 2006, 20:27
| #24 (permalink) | |
| Sangam Silver Member Lid sinds: 12 december 2004 Leeftijd: 23
Berichten: 1.084
Rep kracht: 0 | Citaat:
 Zomaaaaar ik schrijf maar wat joh, de helft van de tijd verzin ik ter plekke wat er in het vervolgje komt te staan.. Hihih..Nou, ik ben pas 17 jaar, dus ja niemand zal het serieus nemen. Misschien de toekomst wie weet! Bedankt voor je lieve complimentje, ik zal morgen weer een lang vervolgje plaatsen, promise. 
__________________ Tumhein Pata To Hoga Ke Mere Dil Mein Kya Hai Chalo Kahe Deti Hoon Kabhi Nahin Jo Kaha Hai Tum Hi Mere Har Pal Mein | |
|
| |
|
25 maart 2006, 20:41
| #25 (permalink) |
| Sangam Lover Lid sinds: 19 maart 2004 Locatie: Utrecht
Berichten: 902
Rep kracht: 0 |
Wh00w..Leuk dat je weer bent beg0nnen met een nieuw verhaaltje..!! Ga z0 d00r.. verv0lgjuh plsz,,
__________________ ŧh!€J£Ã*CÃ*øú§ ~...~...~...~...~...~...~...~...~...~ Je Bent Vry Om Me te Verlaten.. ~...~...~...~...~...~...~...~...~...~ Als Je Me Maar Niet Bedriegt.. ~...~...~...~...~...~...~...~...~...~ |
|
| |
|
25 maart 2006, 22:10
| #26 (permalink) | |
| Sangam Gold Member Lid sinds: 7 oktober 2005
Berichten: 4.816
Rep kracht: 11  | Citaat:
 @@@ Shreya: zie je wel Shreya .. je kan je boek alvast laten drukken ... der zijn genoeg fans van je hoor!!  | |
|
| |
|
26 maart 2006, 16:18
| #29 (permalink) |
| Sangam Silver Member Lid sinds: 12 december 2004 Leeftijd: 23
Berichten: 1.084
Rep kracht: 0 | Ik zei niets meer, en het kon me niet schelen wat me ma zou doen. Ik rende naar beneden en begon Manisha zachtjes te bedekken. Ik riep Faiz, hij moest me helpen. Door de hitte waren haar kleren kapot gegaan. Haar huid lag open, ze was flink verbrand. Papa was niet thuis.. wat moest ik doen?! Hoe moest ik Manisha op tijd naar het ziekenhuis brengen.. Wat kon ik anders doen dan schreeuwen? " Tanteeeeee, tanteeeee, alstublieft, u moet me helpennnn! Tjatjaaaa, Pukkieeee, Ooooom!" Ik schreeuwde elke naam die in me om kwam. Nasroel Tjatja, onze andere buurman we noemden hem al vanaf kleinsaf aan tjatja, hij kwam als eerste aangerend. Daarna kwam Tante met Sandel aan dr hand. Nasroel Tjatja: Ka bhail beti, bol haldi se! Farah: Tjatja.. garam pani oker oeper giral hai.. Woh sirie se giral hai  Nasroel Tjatja: Atcha, dja tjatji ke lege, aur wahaan se tor Haroen tjatja ke bel kar oke? Gaa snel! Farah:  Ik knikte alleen, en sleurde Faiz met me mee. Tante bedekte Manisha dr lichaam beter met de lakens. Nasroel Tjatja, tilde haar op en nam haar op zijn schoot. Ik belde Haroen tjatja snel. Hij kwam met zijn zoon, toevallig was dat hij dichtbij was. Binnen een minuut was hij er en Nasroel tjatja haastte zich naar de auto, ik zag Haroen tjatja al aankomen, dus ik maakte me los van Lillian tjatjie en rende ook naar de auto. Nasroel tjatja kon niets zeggen, want ik zat al vastbesloten naast hem en streelde Manisha's kleine gezichtje. Ik wierp een blik op ons balkon. Alleen Ma stond daar. Ze hield haar handen voor haar mond, ze snikte wel ik zag het. Maar mijn zus, die heksin, zij was niet eens naar het balkon gekomen om ma te troosten.  In het ziekenhuis werd Manisha meteen behandeld. Ik mocht er niet bij zijn, ik was te klein. Ik smeekte Haroen tjatja om Papa te halen, maar hij zei dat dat niet kon. Papa was buschauffeur, hij had een eigen bus en hij reed Lijn 6. Daarom kon Haroen tjatja hem niet zomaar halen. Hij wist niet eens waar hij nu reed. Later kwamen mijn khalla's en mamoe's allemaal kijken. Ma was ook meegekomen, maar Isa niet hoor. Tuurlijk niet, ze was niet eens nodig hier, heksin dat ze is.  Manisha moest rusten, in de avond kwam Papa met Faiz, ik had papa nog nooit zo gezien. Hij huilde heel erg. Hij gaf zichzelf de schuld. Papa liep even naar de gang, dus ik ging hem achterna, hoe zat dat nou? Mijn vader was nogal een zuiplap. Waarom hij dronk, dat snapte ik niet, maar nu snap ik het maar al te goed. Inayet Bhiki was mijn vader, een groot man in de ogen van vele.. Behalve in de ogen van mijn moeder en zus. Papa stopte bij de balie en haalde zijn sigaretten te voorschijn. Net voordat hij er een op wou steken, trok ik zijn arm terug met mijn droevige gezicht.  Inayet: Aja beti.. kom hier bij mij. Farah: Papa.. Manisha Inayet: Niks gaat met haar gebeuren.. echt niks. Beloof het.  Farah: Hoe weet je dat.. ? Heeft Allah dat gezegd? Inayet: Ja batcha.. Allah heeft mij gezegd. Ik zag dat het hem raakte toen ik Allah swt zijn naam gebruikte. We leerden nooit iets over ons geloof. Alleen dat we in Allah moesten geloven. Ik wist meer ervan, soms ging ik stiekem naar onze Hadjie en dan vertelde hij mij nieuwe verhalen. Ik genoot ervan, tot mijn moeder me een pak slaag gaf omdat ik niet meteen naar huis kwam..  Farah: Papa.. houdt u van ons? Inayet: -zijn blik werd anders- Hoe bedoel je batcha? Farah: Mama houdt niet van ons Isa haat ons Houdt u dan ook niet van ons?Inayet: -hij knielde voor mij- Tuurlijk hou ik van jullie en Mama ook.. Sab long ke hum chahila Farah: Dan kaheke Ma humlong ke anders behandel kare hai? Ik ben ook haar dochter.. en waarom mag niemand Faiz? Inayet: Soen batcha.. Faiz, Manisha en jij.. jullie zijn mijn alles! Isa is te kaksi en ze ook wel mijn dochter, maar jullie staan hoger in mijn dil.. Als 1 van jullie weggaat, zal al het zegen in ons huis weggaan.. Geloof me, Yakeen kar le.. Nadat hij dat zei, werden we geroepen of ja onze namen werden door de gang geschreeuwd. Mina Khalla, die altijd het meeste paniek zaaide, zweerde dat het slechter ging met Manisha. De artsen kwamen ook meteen aangerend en meldde dat ze in een coma was geraakt.. We konden niets meer doen, we werden weggestuurd naar huis.. Papa had geen gelijk gehad.. na 1 week werd Manisha's situatie erger.. Haar ingewanden waren door het hete water zo erg beschadigd dat ze hevige infectes had opgelopen. En de zorg in Suriname was toen ook 0,0.. Het enige wat we konden doen was haar elke dag bezoeken en met haar praten, zei de verpleegster. Ik deed dit elke dag samen met papa en Faiz. Elke keer als ma mee wilde gaan, werd ze door Isa met een smoes tegengehouden. Ma heeft haar niet meer gezien.. Elke dag ging het slechter.. Een avond waren we weer met zn drieeen bij Manisha. Ik zat op haar bed en hield haar mooie gezichtje vast. Ik vond haar zo prachtig.. Alleen als ze sliep leek ze een beetje stouter haha.. Farah: Kijk Faiz, ons mooie zusje Faiz: Haaa Manishh mooi hai Farah: Haa.. Manish mooi hai.. Als ik later een dochter krijg, wil ik dat ze jou schoonheid krijg.. Krijg ik die zegen van je zusje? Faiz: Wegg?Farah: Nee kijk... Manisha maakte rustig haar ogen een klein beetje open. Het enige wat ze zei was.. 'Jah didi..' Daarna sloot ze haar ogen weer.. en het apparatuur begon te piepen. Papa sprong op en rende naar de gang en schreeuwde om artsen. Ik hield haar ene hand vast en Faiz haar andere. Nog geen 2 minuten later, zeiden de artsen het al.. Arts: Meneer Bikhi, het spijt me uw dochter is zojuist overleden. Inayet: Overleden! Jullie hebben niets gedaan! Arts: We konden niets doen  Inayet: -hij werd woest- Tulong Nikmakkraam Sala, Besharam, Tor jaan le lep, wachtie kar! Faiz liep naar papa toen, en duwde hem terug. Hij keek papa aan en begon te snikken. Papa trok zijn hoofd naar hem toe, en ze liepen samen naar Manisha.. Maar, toen wij daar stonden te huilen, kwam Ma binnen met een fruitmand. Samen met Mina Khalla was ze gekomen.. Ik keek haar aan en voelde zoveel woede in mij! Nu pas! Als ze dood is kom je! Ze hoort zich te schamen! Maar.. ik zei geen woord. Ze zag haar derde dochter.. liep naar haar bed en liet toen een paar tranen vallen..
__________________ Tumhein Pata To Hoga Ke Mere Dil Mein Kya Hai Chalo Kahe Deti Hoon Kabhi Nahin Jo Kaha Hai Tum Hi Mere Har Pal Mein |
|
| |
Vervolg pLszz
Lineaire weergave
