|
| |||||||
| Registreer | Gallery | FAQ | Ledenlijst | Kalender | Arcade | Markeer forums als gelezen |
 |
| | LinkBack | Discussietools | Weergave |
23 maart 2004, 18:57
| #1 (permalink) |
| Sangam Member Lid sinds: 8 april 2003 Locatie: In my bo's heart..
Berichten: 136
Rep kracht: 0  | 
Hallo lieve lieve mensen.  Dit gaat mijn eerste verhaal worden... Dus verwacht niet al te veel... Ik Hoop dat jullie het met plezier zullen lezen...  Het begon allemaal met 2 mensen. 2 jonge mensen. Zij was aan hem uitgehuwelijkt terwijl haar grote liefde iemand anders was. Ondanks dat mocht ze niet met hem trouwen. Ze kreeg 6 maanden de tijd om haar aanstaande, aan wie ze dus was uitgehuwelijkt, beter te leren kennen. Daarna moest ze met hem trouwen. Ondanks dat ze van een ander hield, deed ze haar best om van haar aanstaande te gaan houden… Anderhalf jaar later… Een jaar lang heeft dit paar het uitgehouden om samen in 1 huis te wonen. Nu stonden ze op het punt om van elkaar te scheiden. Een week nadat het paar uit elkaar was (nog niet gescheiden), kwam zij erachter dat ze zwanger was van hem… Er is zoveel gebeurt om deze 2 weer bij elkaar te krijgen, omwille van het kind… Maar pas na 7,5 mnd van haar zwangerschap stemde hij toe. En dit ook nog alleen, omdat zij zwanger was van hem, dus alleen om het kind. 1,5 mnd later werd een heel onschuldig meisje geboren, dat er niet om gevraagd had om geboren te worden; Payal alias ikzelf… Als mijn ouders toendertijd gewoon abortus ofzo hadden gedaan, dan had ik niet zo een ellendig leven moet meemaken, dan was ik voor niemand een ongewenst kind geweest, dan hadden mijn ouders beide hun eigen weg kunnen kiezen… Ja, was t maar zo gegaan!!! Hoevaak heb ik wel niet van mijn vader moeten aanhoren, dat als ik er niet was, dat hij dan nooit bij deze “kk *s*l*e*t*” was gebleven. Weet je hoevaak?! Bijna elke keer als ze ruzie hadden… en dat was dus bijna elke fokkin’ dag! Mijn ouders waren hardwerkende mensen. Iemand moest toch op mij passen? Ik was een jaar of 5 en mijn neef (20 ongeveer), paste op mij op. Ik weet niet of hij dat recht nu nog heeft om de stempel “neef” te krijgen… Ik was dus 5 jaar en deze pedofiel paste op mij en in die tussentijd heeft hij zijn handen niet van me af kunnen houden; hij heeft me seksueel misbruikt. Niet 1 keer, niet 2 keer, nee…gewoon fok op een aantal keren… Hij maakte mij wijs dat t een spelletje was. Ik was 5 jaar en wist dus niet beter. Verder moest ik van hem mijn mond houden, want anders zou hij heel boos worden… Op een of andere manier had ik er maling aan en vertelde het een keer tegen mijn moeder. Ik vertelde dat ik een nieuw spelletje had geleerd en ik wist zelf nog steeds niet wat het inhield of wat er echt met me gebeurde. Mijn moeder natuurlijk wel. Zij vertelde het aan mijn vader en ze stond op het punt om naar de politie te gaan, maar mijn phoewa hield haar tegen. M’n phoewa zei dat ik nog maar een klein kind was en het toch wel op een of andere manier zou vergeten. Was dat maar zo  , want tot de dag van vandaag zit ik er nog mee…M’n vader had gepraat met m’n neef, maar na een tijdje kwam hij gewoon nog bij ons over de vloer. Omdat hier niks over gezegd werd en ik inmiddels tot een meisje van 15 jaar was opgegroeid, vergat ik nog niks en praatte er verder ook met NIEMAND over… Ik was bang, ook voor mn neef. Hij kwam altijd weer bij ons thuis en iedereen deed ook gewoon alsof t vergeten en vergeven was. Thuis kon ik er ook niet met mn moeder over praten, Met haar had ik een hele slechte band. Tot ongeveer mn 13e heeft ze me mishandeld. Blauwe plekken, schrammen, noem maar op… Ik denk dat ze minderde met slaan, doordat ze me een keer zo erg had geslagen, dat ik gewoon schrammen in m’n wangen kreeg een blauw oog en een bloedneus te gelijk. Het was rond kerst en ik was 13 jaar… Ik had met m’n klas een kerstdiner, maar mn moeder wilde me me niet sturen, vanwege mn verwondingen. Ik was boos en ben toch gegaan. Ik denk dat ze bang is geworden wat andere mensen wel niet zou denken en er naar zouden vragen. Ze heeft me sindsdien niet meer zo geslagen. Maar ik weet niet wat ik erger moet vinden… Ze begon met geestelijke mishandeling. Alsof ze er geen genoeg van kon krijgen… Moet ik doorgaan of wat..  
__________________ -:-..Kyon Ki...It's Fate..-:- |
|  |
|
23 maart 2004, 19:11
| #2 (permalink) |
| Sangam Silver Member Lid sinds: 23 november 2002 Locatie: Amsterdam
Berichten: 1.020
Rep kracht: 0 |   Go on
__________________ Mere marhne ke baath... Mudjhe djhalane se pehle... Koi meri dil ko nikaalh lena.. Kahi aisa na ho ... Ke woh bhi djal djaye.. Djo meri dil me basah hai.... Nihil lacrima citius arescit Luctor et emergo |
|
| |
|
23 maart 2004, 19:16
| #4 (permalink) |
| Sangam Silver Member Lid sinds: 23 november 2002 Locatie: Amsterdam
Berichten: 1.020
Rep kracht: 0 | K lees ook hoorj schat 
__________________ Mere marhne ke baath... Mudjhe djhalane se pehle... Koi meri dil ko nikaalh lena.. Kahi aisa na ho ... Ke woh bhi djal djaye.. Djo meri dil me basah hai.... Nihil lacrima citius arescit Luctor et emergo |
|
| |
|
23 maart 2004, 19:23
| #7 (permalink) | |
| Sangam Member Lid sinds: 8 april 2003 Locatie: In my bo's heart..
Berichten: 136
Rep kracht: 0 | Citaat:
 't is niet zo dat dit hele verhaal wat ik ga typen allemaal waargebeurd is, maar laat ik zeggen.... een heeeeeeel groot, groot deel wel....
__________________ -:-..Kyon Ki...It's Fate..-:- | |
|
| |
|
23 maart 2004, 19:25
| #8 (permalink) |
| Sangam Member Lid sinds: 8 april 2003 Locatie: In my bo's heart..
Berichten: 136
Rep kracht: 0 | Dagelijks moest ik aanhoren watvoor k*t-, tyfus-, teringkind en noem maar op wel niet was… Dagelijks kreeg ik allemaal scheldwoorden en weet ik t allemaal naar mn hoofd toe gegooid. Ik heb vaak een eind aan mn leven proberen te maken, maar dat ging niet. Iets in me hield me tegen en zei tegen me dat ik moest doorzetten. Met mijn vader had ik ookal geen goede band. Ik werd thuis echt opgevoed alsof ik in een gevangenis woonde. Ik mocht echt letterlijk niks, mijn leven was gebaseerd op school. Ik moest dan ook echt van school naar huis en van huis naar school. Geen andere zijwegen or what ever… noem maar op… Ik mocht niet eens naar de stad of bioscoop met mn vriendinnen. Mijn vader zei dat zolang ik in zijn huis woonde, dat hij elke seconde, elke stap van me moest weten. Langzaam ben ik toch een beetje uit de kast gekomen, vraag me niet hoe, maargoed. Qua kleding ben ik een paar keer door de familie voor h**r uitgemaakt. En om wat? Ene keer had ik een broek aan, die volgens hun te strak zat, of ik had een truitje aan waar 1 van mn schouders in dat model bloot vielen, ga zo maar door. IK werd voor h**r uitgemaakt, maar mn nichten, nee daar was t opeens gewoon normaal. Aan de leeftijd lag t echt niet hoor! Met de jongste verschilde ik 3 maanden..  Volgens de familie gaf IK aanleiding aan jongens. Logisch dat wat mn neef met me gedaan had toendertijd. (Inmiddels wisten ze al dat ik het niet vergeten was; lees later verderop.) Come on! I mean, ik was toen 5 jaar! Hoe geef je als 5 jarig kind aanleiding aan iemand van ongeveer 20 jaar. Je weet niet eens wat dat allemaal inhoud! Maarjha… wat had ik als 15 jarig meisje nou te zeggen met mn kleine mondje tegen zo een grote familie… Het was winter… Er was een jongen op school naar me toe gekomen. Hij zat niet bij mij op school ofzo, maar volgens mij zijn vrienden, maargoed… Laatste dagen viel het me op dat hij echt vaak kwam, ik kende hem niet ofzo, maar hij keek altijd naar me. Op een dag kwam hij dus naar me toe met de vraag of ik verkering met hem wilde. Ik kende hem niet en ookal zag hij er misschien leuk uit, t boeide me niet en ik zei zonder na te denken gewoon nee. Dit snapte hij niet, want de meeste meisjes smelten als ijs voor hem. 2 weken later kwam hij weer naar me toe, en weliswaar met de zelfde vraag… Meneertje dacht dat ik deze keer ja zou zeggen na al zijn valentijnscadeau’s, rozen, brieven en noem maar op… Dit deed voor hem de deur dicht… Hij wachtte zijn kans af……… -:- Word vervolgd -:-
__________________ -:-..Kyon Ki...It's Fate..-:- |
|
| |
Kishan,. i love y0u,.
Lineaire weergave
