Het verhaal van iedereen...

[HINDUSTAN]

Ondertussen waren Ajay en Delano flink aan het gangbangen in het ziekenhuis. In een van die achteraf kamertjes waar bedden opgestapeld stonden. Ach, de zusters vonden het niet erg. Al die konteknijperij en sexueel getinte opmerkingen vonden ze weliswaar wel heel erg fijn, maar de andere ziekenhuisgasten begonnen een beetje te klagen.
Ondanks dat Delano, soms helemaal niet zo'n verkeerde peer, iedere patient op de afdeling een speciale verwenbeurt beloofde van 1 van zijn vele crackhoertjes.
Plus: al die binnenkomende dames zorgden voor flink wat extra bezoek op de overige afdelingen.
Opeens kwamen er allemaal mensen op bezoek die je voorheen nooit zag.
Keurige types in pak vaak. Geslaagd, vrouw en kinderen, zeer gesoigneerd...en zoals bekend, ook de grootste hoerenlopers.
Deze gezellige bende was de perfecte dekmantel voor de drugshandel, die ook met Delano liggend in het ziekenhuis gewoon doorging.
De politie was geen probleem: deze hoeren van de overheid waren makkelijk om de tuin te leiden of om te kopen, al dan niet met een crackprostituee.

"Eyy zoewa.." zei Delano terwijl hij verwend werd door 4 crackhoertjes, "Ik heb Kirti gesmsed dat ze moet hier komem zoewa...zij is de enige die met 7 kilo door de douane komt zoewa"
Inmiddels smsde Delano rechtstreeks met Kirti.
Ajay kon even niks zeggen. Hij had zijn handen en mond vol met een van de lekkerste crackhoertjes die Delano in dienst had. Zo werd de pijn van het pak slaag van de portiers van Hindilounge tenminste wat verlicht.
Hij kon niet wachten om wraak te nemen op de dames die daarvoor verantwoordelijk waren.
"Die Geeta...ik ga Delano vragen of hij haar gezicht een beetje verbouwd...als verjaardagcadeautje".
Want Ajay was binnenkort jarig.
Zelf kon hij dat soort ruwe dingen niet over zijn hart verkrijgen, daarvoor hield hij teveel van vrouwen.
"En die andere bitches gaan ook hun portie krijgen", voorspelde Ajay onheilspellend.
Een klap, een schop, een pak slaag of verkrachting hier en daar, dat kon nog wel. Maar echt het gezicht van een mooie vrouw met een slagersmes bewerken en haar vingers eraf snijden...dat soort dingen liet Ajay liever aan de "pretty boy Floyd" Delano over.
Ja, het zou nog een mooie zomer worden...

Ondertussen hadden Kirti en Nalini net alles opgeruimd en ingespoten met een industriële geurverdrijver die sterk genoeg was om groen gras spontaan rood te kleuren.
Nét toen alles klaar was: "Ohw..ik moet weer naar de plee"..
Het was Nalini, die door de zenuwen achter mekaar bara's aan het eten was, die er gelijk ook weer uitwerkte....
"Wat heb jij toch vandaag, stinkdoos dat je der bent?", beet Kirti haar toe.
"Heb je al in het balkon buiten gekeken? Er liggen allemaal dode vogels. Rara hoe die daar terecht komen!"
Nalini wist het wel...haar uitzonderlijk stankvolle lichaamsgassen waren altijd al een bron van problemen geweest.
Het begon al in de kindercreche. Toen ze nog een klein stinkend mormeltje was..
Het schijnt dat er sommige babys van toen in een straal rond zo'n 500 meter van haar vandaan, permanente hersenbeschadigingen hebben opgelopen. Door de krankzinnige stank van Kirti's poepluiers en giftige gas attacks. In die tijd hadden we wel Pampers, maar zelfs die waren niet bestand tegen de chemische formule van Kirti's innerlijke darmactiviteiten.
Je kon wel stellen dat Kirti een soort X-Men was. Gemuteerd.
Als ze een naam had gekregen was het ongetwijfeld 'Poopiedella' geweest...
Samenvattend: Nalini was een ongelooflijk lekkere en beeldschone Hindoestaanse single vrouw.
Single, omdat ze rondliep met een geheim: haar darmen waren in feite 1 giffabriek.
Niet echt iets wat je geheim houdt tijdens een one night stand.

Daaraan even terugdenkend gromde ze terug, met een diepe rochelende keelklank "ik ga naar het toilet wanneer ik wil ja, trut?! Zal ik eens beginnen over jouw verleden met Delano? Volgens mij heb je ons niet alles verteld, maar ik weet het wel hoor!?"
Kirti was gelijk muisstil. "Shit!"...dacht ze.
Wist Nalini nou echt dat ze achter de ramen van Den Haag zichzelf had geprostitueerd voor iedereen die er meer dan 15 euro voor over had? Wist ze nou echt dat...ze het eigenlijk maar wat leuk vond? Dat ze er op een gegeven moment zelfs van genoot de hoer te spelen, en ze eigenlijk verlangde naar die periode terug? Dat dát de reden was dat ze Delano's zoete lokroep uiteindelijk niet kon weerstaan?
Ondanks dat ze erin was geluisd doordat zogenaamd haar straatcocaïne in een handtasje 'gestolen was' door vrienden van Delano, om haar te dwingen het op haar rug terug te moeten betalen?
Had Nalini een vermoeden dat ze weer contact met Delano aan het zoeken was? Iets wat haar de vorige keer bijna haar vriendschap met iedereen (en haar eigen leven) had gekost?
Nalini was ook muisstil. De geluiden op het toilet echter niet.
Het toilet, waar ze toch de meeste tijd van haar leven doorbracht, al dan niet met een speciale laptop op haar schoot. Een speciaal tegen chemische aanvallen beschermde legerlaptop. Koste wat, maar dan had je ook wat he.
Het leek wel alsof de bouwvak weer begonnen was, zoiets hoorde je als Nalini op het toilet uit haar darmen liep te brullen. Het was echt ongelooflijk.
Gecombineerd met smerige geluiden waar je al kotsneigingen van kreeg als je ze alleen maar hoorde...laatstaan rook.
Nalini's vriendinnen waren gelukkig al heel wat gewend. En gelukkig hadden ze hun schoonheid nog.
Dan konden ze toch in de bewoonde wereld een gezicht trekken alsof ze het heel goed voor elkaar hadden. Zolang Nalini geen scheet liet natuurlijk. Dan moesten ze allemaal verbaasd rondkijken en iemand vals de schuld gaan geven door diegene met z'n allen hard te gaan uitlachen, dat was de taktiek.
Kirti zei maar 1 ding tegen Nalini: "Nalini, probeer het alsjeblieft snel af te ronden. Geeta komt zo thuis. Kunnen we haar tenminste 1x in haar eigen huis ontvangen zonder...euh...jouw handtekening all over the place?"
"PROOOAAAPFFF!!". (dat was het antwoord van Nalini....)
Kirti wilde maar 1 ding met heel haar hart..Delano zien. Delano...die volgens Ajay zwaargewond voor zijn leven liep te vechten in het ziekenhuis....ze zou hem veranderen...ze zou van hem een nette, eerlijke, werkende en trouwe huisman en kindervriend maken...Ze droomde er al van..
"Mevrouw Kirti Coñjo"....klonk lekker zoewa!

"GEE-TA!..aaa....." Dat was de deurbel van Ravi. Ja, onze Hindoestaanse psychotische kannibaal Ravi...
Zijn rotcollega en meerdere Gerard was gearriveerd met zijn vrouw Roxanne en zoontje Henkie. 3 mensen die hij, Ravi, in zijn dromen al 100x de nek had omgedraaid en verkracht voordat hij ze voor de helft levend had opgepeuzeld.
Vandaag zou de zoete wraak daar zijn.
Vandaag kregen ze een hele speciale maaltijd aangeboden: "Moxi Hemalesi"
Na de standaard praatjes, de standaard kutdenigraties van Gerard, de volledig smakeloze kutgrapjes van zijn bitchvrouw Roxanne (die alleen maar bij hem was om zijn geld en omdat hij haar destijds accepteerde met in haar buik het kind met onbekende vader uit een soort drugs-gangbang: Henkie, met zijn eveneens kutgedrag) opperde Gerard geheel onsubtiel "Goh...is het al inmiddels etenstijd?".
En ten overvloede wreef Gerard dan over zijn buik. Alsof zijn goedkope en lowlife kinderhint al niet genoeg duidelijk was.
Zo nodigde Gerard zichzelf overal uit. Gebruik makend van zijn hogere positie.
"Hihihihi ik hoop dat je wel een beetje kan koken hoor, want Gerard en ik zijn normaal alleen maar 5 sterren restaurants gewend", kirde Roxanne er nog eens bij.
Ravi keek haar aan. Hij had zin om zo een vinger in haar oog te duwen en die eruit te wippen en voor haar andere oog op te zuigen. Maar hij beheerste zich.

Hij zag in zijn ooghoek dat etterzoontje Henkie aan het morrelen was aan zijn sterrekijker.
Zijn sterrekijker?!? Verdorie! Ze mochten overal aan komen, behalve zijn sterrekijker, zijn baby!! Gericht op de kamer van Geeta! Zijn Geeta, die in de kamer ernaast op duizenden stiekem genomen foto's zichtbaar was in allerlei stadia van naaktheid, speelsheid, naakte speelsheid, en nog erger:)
Ravi had zin om die jongen dood te bijten en levend en ongekookt tenminste zijn buik op te eten.
Maar hij hield zich in, en zei voorzichtig "Henkie...kijk je uit? Dat is heel er duur en als het kapot gaat.."
"Je moet je bek houden sukkel?" , antwoordde Henkie.
"Mijn pappa zegt altijd tegen iedereen dat jij een domme koelie bent die gewoon moet gehoorzamen aan hem! Dus je moet gewoon je bek houden! Wat ga jij mij doen?"
Smakelijk lachtten Gerard en Roxanne om hun onbeschofte en geheel verpeste bastaardzoontje.
"Ach..het is zo'n rebelletje he?" , kirde Roxanne..
"Ahhh Ravi...wat een bengel is het toch he? He Ravi??" , zei Gerard met zo'n bazige stem dat je wel moest instemmen omdat je anders erg snel problemen met je baan zou krijgen...
"Euhh...ha..hahaha..ja heel leuk", lachtte Ravi maar mee als een boer met kiespijn.
Inwendig dromend van een massaslachting vol rondvliegende ingewanden..
"Nou, zullen we allemaal dan maar aanschuiven?" ...
Dat liet ons geslaagde modelgezin zich niet 2x vertellen.
Met die typische gretigheid van bakra's, die als ze horen dat er ergens eten te halen valt reageren als een stel Somaliers die nog nooit in hun leven fatsoenlijk eten hebben gehad, renden ze naar de eettafel. Die al gedekt was met servies en bestek.
En daar kwam Ravi al met een dampende karaila. Vol met sterk geurend vlees.
"Voila....Moxi Hemalesi"...genoemd naar een dame die ik ooit heb gekend en die me leerde hoe ik kip zodanig kon bereiden dat het smaakt zoals je nog nergens geproefd heeft" , schepte Ravi op, zichzelf al iets meer op zijn gemak voelend.
"Nou..dat ziet er goed uit" ...zei Gerard, en kwakte als eerste het vlees op zijn bord, waarna de rest volgde.
"Eet smakelijk" , dacht Ravi vies...

[Jade]

"Djezus, wat was dat een gare droom", dacht Geeta terwijl ze het zweet van haar voorhoofd afveegde. Ze draaide zich om in haar bed en probeerde in slaap te vallen. Ze had nooit naar een horror film moeten kijken voordat ze ging slapen. Maar ze was heel benieuwd geweest. Samen met de smakeloze kip die ze had gehaald bij de afhaal chinees, was de film haar niet goed bevallen. En dat had geresulteerd in een domme droom. Ze trok de dekens over zich heen en probeerde weer te slapen.

Opeens ging haar mobiel ging af.
Ze strekte haar arm uit naar het nachtkastje naast haar bed en pakte de telefoon.
Wie belde haar zo laat? En nog anoniem ook.
"Hallo", zei ze met een schorre slaap stem in de telefoon.
"Geet?", hoorde ze iemand zeggen.
"Ravi? vroeg ze.
"Ja ik ben het. Heb ik je wakker gemaakt?
Nee, ik was al wakker. Maar waarom bel je anoniem?', vroeg ze terwijl ze op de klok keek die op de muur hing.
03.40 Was het.
"En waarom bel je mij op dit tijdstip?

Sorry Geeta maar ik moest je wat vertellen", Ravi`s stem klonk gejaagd, bijna paniekerig.
Gealameerd zat Geeta recht op in bed. "Ravi, wat is er?",
Geeta ik...
Ja Ravi?
Geeta, ik ben achter iets gekomen. Ik had zo mijn vermoedens en het blijkt zo te zijn", hij sprak snel en stopte om op adem te kunnen komen.
"Wat is er Ravi?
Geeta ik moet weten dat ik je kan vertrouwen. Dit is echt belangrijk.
Dat kan je Ravi. Dat weet je
Nee, ik moet het echt weten", Ravi`s stem sloeg over.
"Natuurlijk kun je me vertr...
Echt Geeta?", onderbrak Ravi haar
"Ja echt", zei Geeta, "Ravi ik zou nooit...
Ik moet het zeker weten", onderbrak Ravi haar weer.
"Ik moet zeker weten dat ik je kan vertrouwen.

Ja je kan me vertrouwen!", Geeta`s stem sloeg over. Door het gedrag van Ravi kreeg zij het spaans benauwd.
"Wat is er, vertel het me Ravi. Alsjeblieft.
" Oh Geeta", snikte Ravi. "Wist je dat de italiaans ijssmaken Panna Cotta en Caramel bijna hetzelfde zijn?
Ik proef echt geen verschil. Ik was net naar de Italiaan, de wijn was er geweldig en ik had Panna Cotta ijs en caramel en het was praktisch hetzelfde.
Bel je me hiervoor Ravi?", vroeg Geeta verbaasd.
"Ff serieus. Bel jij mij hiervoor?", er was echt een steekje bij hem los

"Ja ik voel me echt afgezet want ik heb wel voor 2 smaken betaald", zei Ravi.
Ga slapen malloot', zei ze geirriteerd en hing op.

OMG wat een loser! dacht ze bij zichzelf. Hij had zich zeker weer suf geblowed. Ze zette haar telefoon op stil en ging weer liggen. Nu maar hopen dat ze geen nachtmerrie kreeg over Ravi die ijs at

[HINDUSTAN]

Oorspronkelijk geplaatst door Jade

"Djezus, wat was dat een gare droom", dacht Geeta terwijl ze het zweet van haar voorhoofd afveegde.

OMG what have u done!!

[HINDUSTAN]

Ja, zelfs HINDUSTAN kan een vergissing maken. In mijn verhaaldeel hierboven die van the lovely Miss Jade, heb ik per ongeluk Geeta laten opeten, maar het was natuurlijk Hema!
Ik heb het verhaal nu aangepast, gelukkig was het een kleine aanpassing.
En nu gaan we verder met het vervolg op de hoofdbrekende twist die Miss Jade mij heeft bezordgd, want ik zie dat de rest te ademloos van pure bewondering is om nog te kunnen schrijven

----------------------------------------

Oorspronkelijk geplaatst door Jade

"
OMG wat een loser! dacht ze bij zichzelf. Hij had zich zeker weer suf geblowed. Ze zette haar telefoon op stil en ging weer liggen. Nu maar hopen dat ze geen nachtmerrie kreeg over Ravi die ijs at

Ravi was ondertussen rusteloos aan het lopen in zijn meest geliefde hoerenstraat in Den Haag. Hij was weer terug waar ze Chris (de huurmoordenaar van Delano die ze af hadden gezet bij een sadistische SM homotent, vlak om de hoek). Hij had Geeta afgezet thuis, en toen op de automatische piloot met 80 km p/u topsnelheid in zijn Toyota Yaris mietjesmobiel weer teruggereden.
Op de heenweg had hij moeite gehad om niet Geeta tijdens het rijden haar kleren van haar heerlijke lichaam te scheuren, en Geeta had er ook wel zin in. Ze leek wel meer opgewonden dan ooit met het vastgebonden lichaam van Chris in de achterbak.
Maar in de hoerenstraat aangekomen, maakte Ravi 1 kapitale fout, en dat besefte hij zich nu:
Hij groette altijd alle bekende hoertjes....nou hij bleef maar groeten. Het was een automatische reflex he. Van een typisch mannelijk varken als Ravi.
Te laat besefte hij zich dat je zoiets natuurlijk niet moet doen met je evt. toekomstige droomvrouw naast je.
Maar ja, gewend als hij was aan hoeren en snoeren, was dat voor hem natuurlijk onbekend terrein: een echte vrouw, zo eentje die wel de ogen wilt uitkrabben als je naar een andere vrouw kijkt

Met volledige ijzige stilte dumpten ze Chris, en reed Ravi Geeta terug. Zo warm en vol verliefd verlangen de heenweg was geweest, zo ijzig koud was de snijdende stilte van Geeta, die de hele terugweg uit het raam keek.
Die Ravi...wat een schoft was het toch...onder haar ogen groet hij gewoon en geeft kushandjes aan al die smerige hoertjes!
Ravi had daardoor een vrije blik op haar heerlijke borsten in haar low cut zijden topje die ze droeg, maar hij liet nooit een oog los van de KM teller. Want owee als hij de 80 zou overschrijden......dat mocht gewoon niet gebeuren!

En na dat impulsieve belletje over dat Italiaanse ijs wist hij zeker dat hij het verpest had. Geeta was niet iemand om midden in de nacht wakker te maken met dat soort onzin....maar hij wilde gewoon haar stem horen..
Hij besloot Geeta op te bellen en te vertellen hoeveel hij van haar hield...gewoon straight..
Raar, normaal gaf hij geld aan vrouwen om te zeggen wat hij wilde horen, nu wilde hij eindelijk een stem horen van een vrouw die eens niet achter de ramen zat, en dan raakte hij volledig in paniek toen ze opnam...
Dus i.p.v. haar te zeggen wat iedere vrouw op een moment in haar leven graag wilt horen, kwam hij met die domme ijsvraag van hem...

"Stom stom stom!"....Ravi kon zich wel voor zijn kop slaan!
Hij, die normaal vrouwen versierde met hetzelfde gemak als waarmee hij op 1 avond bijna de hele bar leegdronk!
Gelukkig was hij nu nog sober, dus misschien was er nog tijd voor die ene lekkere Cubaanse hoer die hij de vorige week had uitgeprobeerd.
Hij keek nog even om naar de SM homotent waar Chris waarschijnlijk op dat moment gemarteld werd in de kelder, lachte even vies ( :) ), parkeerde zijn Toyota Yaris in het invalidenvak met zijn vervalste invalidenkaart van zijn allang overleden nani op de voorruit, en ging op zoek naar de nieuwe, vers en illegaal geïmporteerde minderjarige 'Juanita' from Cuba.

De rust was wedergekeerd in huize Geeta/Nalini. Nou ja, rust voor Hindoestaanse begrippen dan he.
Want wat de maandelijkse periode was voor een normale vrouw, zo was het de maandelijkse toiletperiode voor Nalini. Het was ook nog volle maan. Nou, dan weet je het wel.
De riolering van het penthouse van Geeta/Nalini draaide overuren.
De buizen waren nog net dik genoeg om alle troep afkomstig van nummer 69 af te voeren.
Maar ondertussen huilden de wolven in het bos van alle aroma die ze tegemoet kwam. En Geeta, met haar oogmasker op, kreeg de slaap maar niet te pakken.
Dat telefoontje van Ravi had haar weer klaarwakker gemaakt, en dan moest ze weer luisteren naar het hysterische gejammer van Kirti, die haar zuurstofmasker aan het zoeken was maar het nergens meer kon vinden.
"Ik ga dood!", huilde ze half.
"Het is weer zover met Nalini...he Bhagwaan...geef me shakti en verse zuurstof!"
Nu was Kirti niet de kinderachtigste, en ze kon Nalini wel vragen of ze haar epileptische toiletaanvallen even ergens hier ver vandaan te plegen...maar ze kende Nalini. Die zou haar toch al niet onaanzienlijke gifgasaanvallen zodanig verhevigen uit verontwaardigdheid, dat het glazuur van haar tanden spontaan zou gaan barsten.
Dus daarom gaf niemand ook echt teveel commentaar op de darmafwijking van Nalini: als je tenminste niet de rest van je leven wakker wilde worden van nachtmerries die je automatisch kreeg als je haar eenmaal meegemaakt had.
"Ik wil Delano even spreken", dacht Kirti bij zichzelf.
"Nu is het een mooi moment, Nalini is druk bezig (met nadruk op 'druk') en Geeta ligt in haar bed"
En stiekem belde ze haar geliefde pooier op.
Ze wilde haar toekomstige droomman troosten. Meeleven met zijn pijn. Want hij lag helemaal in het gips, die arme goede jongen..

"Zabizabizaba"..het was de beltoon van Delano. Maar die was druk bezig een van zijn ongehoorzame crackhoertjes te mishandelen, met een naald waarvoor zelfs een olifant nog zou vluchten als je die ermee wilde injecteren.
Het leek meer op een rietje van metaal!
Delano's fabelachtige rekenbrein was erachter gekomen dat dit meisje (Shanaika) hem belazerd had, en nu betaalde ze de prijs.
Haar nieuwe Armani outfit plus witte handtasje werd met de naald bewerkt tot het niks meer waard was!

"Neeee!" gilde Shanaika. (gelukkig had Delano de muren van zijn ziekenhuiskamer hermetisch geluidsdicht laten maken, rijk als hij was, anders had hij dit natuurlijk nooit kunnen doen allemaal)\
"Neeee!...mishandel me...verkracht me, sla me helemaal tot ik bloed....maar laat mijn Armani met rust.......! Neeee!"
"Eyy dushi nu zie je wat er komt noh?" zei Delano met zijn gevaarlijke stem. "Jij probeert Delano te bedriegen noh dushi? Kijk hier wat er komt voor jou nou"

En RATS!...daar ging de Armani zijden broek van Shanaina van 900 euro naar de Filistijnen.

"En wat gaat Delano zijn skatje nu nog meer vertellen dushi..vertel me noh?"

Sadistisch keek Delano Shanaika aan. Hij kende haar amper, maar toch had ze al ruim 5000 euro voor hem verdiend, in de 3 dagen die ze voor hem werkte. Maar hij pikte geen gelazer.
Hij kickte erop om zijn hoertjes doodsbang te zien. Zo wist hij zeker dat ze hem gehoorzaamden.
En hij wist precies hoe hij ze zodanig moest straffen om ze nooit meer te laten misstappen: de ene keer lichamelijk, als de crack haar lichaam toch al onwerkbaar had gemaakt voor de streets, de andere keer meer materialistisch:

"Ey, en nu gaat Delano jouw GSM krassen dushi noh?...geef het hier!"
"Neeeee....ik laat mijn zusje gratis voor je werken maar neem alsjeblieft niet mijn GSM neeee neem mijn baby niet af nheeeeeeeheeeee", gilde Shanaika nu helemaal radeloos.

"Je moet me geven dushi....Laat Delano het niet pakken meisje...je moet Delano geven dushi...dat is beter voor jou skatje...kom...geef je GSM"...

Bevend gaf Shanaika haar GSM aan Delano.
Shanaika was, zoals zoveel meisjes van nu, het type wat geboren was met een telefoon aan haar oren geplakt.
Er waren 2 dingen die haar hadden laten besluiten om een hoer te worden: de good looks en vlotte babbel van Delano, en de maandelijkse telefoonrekeningen van 3000 euro.
En nu ging Delano het bekrassen...terwijl ze nog 4 maanden moest met haar abbo voor ze het kon verlengen!
KRAS! KRAS! KERRRASSS!!
En de nieuwste ladyphone was totaal verpest. Hij deed het nog wel, maar who cares?...Het zag er niet meer uit!

"En ga nu snel meisje....ik wil een nieuwe diamanten ring dushi...dus je moet nog flink doorwerken de komende week noh"...

En weer ging een psychisch volkomen gebroken crackhoertje haar drugs scoren op de Hagenese straten vol zonde en verderf. Want met een lekkere 'base' ging het tenminste weer een beetje...
Zo slim was Delano: hij wist precies hoe hij zijn kapitaalgoederen moest behandelen.
En al die tijd rinkelde zijn GSM onafgebroken van een smachtende Kirti, die al droomde van een bruiloft op Curacou compleet in saree en een Delano in een dulha sherwani compleet met maur op zijn kroeshoofd en samen rondjes draaien in de marho met op de achtergrond soca muziek vol met halfnaakte bubbelsletjes die het eten ronddeelden...
Maar Delano zette het op standje tril
"Ey...mijn smokkelhoertje moet even wachten zoewa"..dacht hij bij zichzelf.
"Die Fida Marmosa in Miami moet mij nog bellen, en ga ik Kirti die kilo's laten sturen zoewa!"

"Lekker!"
Gerard had de eerste hap genomen van de Moxi Hemalesi, de arme afgeslachte Hema, die nu geëindigd was als een soort wannabe kipgerecht
"Ik heb nog nooit zoiets lekkers geproefd...mmmmm...wat jij Roxanne?"
Roxanne likte haar vingers erbij af. Het was zowiezo een ongemanierde, misselijke trut, maar als ze aan het eten was leek het helemaal nergens meer op.
"Dit lijkt een beetje op dat heerlijke wurmrupsenvlees wat we gegeten hadden in dat enige boomhutrestaurantje daar in Maleisië..." zei Roxanne terwijl ze met haar open mond aan het kauwen was, als een bouwvakker die pruimtabak uitspuugt.
"Alleen is dit nog wel wat steviger...lekker hoor? Wat is je geheim Arwin?"
"Och..."....Arwin lachte een beetje geheimzinnig, en keek hoe de kleinste de middelste ruggegraat van Hema aan het afkluiven was. Die ruggegraat, waar hij een tijdje geleden nog zoveel plezier aan had gehad toen hij ermee naar bed ging in de vorm van een nog levende Hema, en daarna in de vorm een hakbijl wat het in stukken versplinterde.
"Ik ben blij dat jullie het lekker vinden"...voegde Arwin eraan toe, als een goede gastheer.
"Ik heb de hulp gehad van een lieftallige dame".

Smikkelsmakkel yammie-yammie... De familie at als een stel vraatzuchtige Piranha's.
Dat de botten tijdens het kluiven er heel anders uitzagen dan die van kip...zelfs ook heel anders aanvoelden, dat merkten ze niet eens.
Want bakra's vreten nou eenmaal alles, zelfs al weten ze niet wat het is

"En als jullie klaar zijn met eten ga ik mijn vleesvoorraad weer flink uitbreiden", dacht Arwin heel vies en geniepig in zichzelf.
"Maar voor het zover is, zal Gerard moeten toekijken hoe ik zijn vrouw en kinderen levend verander in hondevoer"














'

[Basboterbloem]

Hoi Eric, misschien heb je hier wat aan. Kweet niet.
Ik kwam deze website tegen waar je onsterfelijk kunt worden. Wel gaaf!! Je kunt er ook een bedevaartoord voor iemand anders maken en een dagboek bijhouden en je eigen forum plaatsen. grote steun aan Myrit.nl