Bollywood   |   DATING   |   Forum   |   GAMES   |   REALTONES   |   Snapshots   |   TV

  Forum Mededelingen
  Sangam Credits klik Hier voor meer informatie.



Sangam Online » Liefde & Relaties » Verhalen Forum » ~ More Than Just Infatuation.

Antwoord
Ongelezen 3 juni 2007, 19:19   #1
Satisfaction*
 
Status: Advanced Member
Lid sinds: 12 mei 2007
Berichten: 440
Rep kracht: 0 Satisfaction*
Standaard

Hoooii! Ik ga hier een verhaal plaatsen, en hopelijk vinden jullie het leuk, ik ga er niks over vertellen, jullie moeten maar gewoon lezen.

Het was een donkere avond en ik had de hele dag al zo'n verschikkelijk gevoel, zo'n gevoel waarvan je weet dat er iets mis zal gaan vandaag, het was zo'n drukke dag geweest op school en daar boven op was het ook zo druk op werk. Ik was vermoeid, en zo uitgeput als het maar kon. Het begon te regenen en natuurlijk had ik mijn paraplu niet bij me, kon het nog erger?.. Ja, want de bus was een uur te laat en dan nog te bedenken dat ik anderhalf uur moest zitten om thuis te komen. Toen de bus dan ein-de-lijk arriveerde ploftte ik op één van de stoelen neer en deed mn ogen dicht en dacht aan de dag. Pfff, waar was ik nou eigenlijk mee bezig, dit leven wou ik niet lijden! Maar ik garandeerde mezelf dat het snel zou stoppen, zo snel mogelijk, zodat ik weer mezelf kon zijn, het meisje met een glimlach op haar gezicht en stralende ogen in plaats van het meisje met de wallen en het altijd oververmoeide gezicht. Ik deed mijn ogen weer open en keek naar buiten, ik zag de lichten van de straat, en hier en daar een groepje jongeren lopen, ik probeerde mijn ogen open te houden maar het lukte niet echt. Ik viel in slaap in de bus, maar werd na een half uurtje wakker gebeld; het was Tanika, mijn huisgenootje. ''DANI! Waar ben?! Ik bel heb je al zo vaak gebeld, waarom nam je nou niet op? Gaat alles wel goed? Waar ben je? Dani, waar ben je?'' Haha, ja dat is nou Tanika, altijd overbezorgd. Ik zei dat alles goed ging en dat ik in de bus zat, over een uurtje zou ik thuis zijn. De gedachte van thuis zijn maakte me een beetje wakker, lekker douchen en dan eindelijk in mijn bed! Ik viel weer ik slaap en werd pas wakker toen de bus stopte. Huh? zijn we er al? Ik keek op mijn horloge, en ja we moesten er al zijn. Ik pakte mijn tas en liep naar de deur, ik wou zo snel mogelijk uit de bus uit, en aan hem te merken wou hij zo snel mogelijk erin, we botsten tegen elkaar op en normaal gesproken zou ik sorry zeggen en hem glimlachend aankijken, maar nu, nu was het te laat om maar ook een halve glimlach te toveren, ik keek hem chagerijnig aan en verwachte een scheldwoord. Maar nee, ''sorry'' zei hij en keek me glimlachend aan. Ik was te moe om maar ook een reactie te geven en liep snel door. Ik was eindelijk aan de deur en stond echt op flauwvallen, ik ging zo snel mogelijk de trap op en deed ons huisdeur open. Tanika keek me aan en zei ''gaat het?'' Ik knikte van nee. ''Ik ga wel even wat drinken voor je halen, vandaag nog iets beleefd meid?'' In een fractie van een seconde kreeg ik een beeld van de glimlachende jongen bij de bus, ik was van plan nog iets te zeggen, maar het was te verwachten, ik sliep al.
__________________

Lately, I\'ve been tryna fight whatever\'s pulling us under
it\'s got a hold and really making me wonder
what it takes to get through
I gotta stick with you, my baby
Baby tell me..
Maybe I\'m foolishly overreacting
But being without you I can\'t imagine
It\'s just to close to the heart and
And I won\'t stand it if were broken apart

Satisfaction* is offline   Met citaat antwoorden
Sponsors
Ongelezen 3 juni 2007, 19:23   #2
kisssss
 
Status: Sangam Diamond Member
Lid sinds: 2 september 2005
Leeftijd: 29
Berichten: 5.178
Rep kracht: 0 kisssss
Stuur een bericht via MSN naar kisssss
Standaard

Hellow mevrouw
Dan is hier je 1e fan :joehoe:
Je begint goed.. Go Onnnnn :mrgreen:
__________________


ik heb besluiten dat ik jou en mijn laptop ga aangeven bij opsporing vemist
kisssss is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 3 juni 2007, 19:32   #3
kajol_shahrukhan_fan
 
Status: Sangam Silver Member
Lid sinds: 2 december 2006
Locatie: Antwerpen
Leeftijd: 28
Berichten: 1.203
Rep kracht: 0 kajol_shahrukhan_fan
Stuur een bericht via MSN naar kajol_shahrukhan_fan
Standaard

En hier je 2e :D

Leuk begin, ik volg zeker mee!! :mrgreen:
Dus vervolgje plss :joehoe:
__________________

kajol_shahrukhan_fan is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 3 juni 2007, 19:40   #4
Satisfaction*
 
Status: Advanced Member
Lid sinds: 12 mei 2007
Berichten: 440
Rep kracht: 0 Satisfaction*
Standaard

Citaat:
Hoooii! Ik ga hier een verhaal plaatsen, en hopelijk vinden jullie het leuk, ik ga er niks over vertellen, jullie moeten maar gewoon lezen.

Het was een donkere avond en ik had de hele dag al zo'n verschikkelijk gevoel, zo'n gevoel waarvan je weet dat er iets mis zal gaan vandaag, het was zo'n drukke dag geweest op school en daar boven op was het ook zo druk op werk. Ik was vermoeid, en zo uitgeput als het maar kon. Het begon te regenen en natuurlijk had ik mijn paraplu niet bij me, kon het nog erger?.. Ja, want de bus was een uur te laat en dan nog te bedenken dat ik anderhalf uur moest zitten om thuis te komen. Toen de bus dan ein-de-lijk arriveerde ploftte ik op één van de stoelen neer en deed mn ogen dicht en dacht aan de dag. Pfff, waar was ik nou eigenlijk mee bezig, dit leven wou ik niet lijden! Maar ik garandeerde mezelf dat het snel zou stoppen, zo snel mogelijk, zodat ik weer mezelf kon zijn, het meisje met een glimlach op haar gezicht en stralende ogen in plaats van het meisje met de wallen en het altijd oververmoeide gezicht. Ik deed mijn ogen weer open en keek naar buiten, ik zag de lichten van de straat, en hier en daar een groepje jongeren lopen, ik probeerde mijn ogen open te houden maar het lukte niet echt. Ik viel in slaap in de bus, maar werd na een half uurtje wakker gebeld; het was Tanika, mijn huisgenootje. ''DANI! Waar ben?! Ik bel heb je al zo vaak gebeld, waarom nam je nou niet op? Gaat alles wel goed? Waar ben je? Dani, waar ben je?'' Haha, ja dat is nou Tanika, altijd overbezorgd. Ik zei dat alles goed ging en dat ik in de bus zat, over een uurtje zou ik thuis zijn. De gedachte van thuis zijn maakte me een beetje wakker, lekker douchen en dan eindelijk in mijn bed! Ik viel weer ik slaap en werd pas wakker toen de bus stopte. Huh? zijn we er al? Ik keek op mijn horloge, en ja we moesten er al zijn. Ik pakte mijn tas en liep naar de deur, ik wou zo snel mogelijk de bus uit, en aan hem te merken wou hij zo snel mogelijk erin, we botsten tegen elkaar op en normaal gesproken zou ik sorry zeggen en hem glimlachend aankijken, maar nu, nu was het te laat om maar ook een halve glimlach te toveren, ik keek hem chagerijnig aan en verwachte een scheldwoord. Maar nee, ''sorry'' zei hij en keek me glimlachend aan. Ik was te moe om maar ook een reactie te geven en liep snel door. Ik was eindelijk aan de deur en stond echt op flauwvallen, ik ging zo snel mogelijk de trap op en deed ons huisdeur open. Tanika keek me aan en zei ''gaat het?'' Ik knikte van nee. ''Ik ga wel even wat drinken voor je halen, vandaag nog iets beleefd meid?'' In een fractie van een seconde kreeg ik een beeld van de glimlachende jongen bij de bus, ik was van plan nog iets te zeggen, maar het was te verwachten, ik sliep al.
[/b]
__________________

Lately, I\'ve been tryna fight whatever\'s pulling us under
it\'s got a hold and really making me wonder
what it takes to get through
I gotta stick with you, my baby
Baby tell me..
Maybe I\'m foolishly overreacting
But being without you I can\'t imagine
It\'s just to close to the heart and
And I won\'t stand it if were broken apart

Satisfaction* is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 3 juni 2007, 20:07   #5
Satisfaction*
 
Status: Advanced Member
Lid sinds: 12 mei 2007
Berichten: 440
Rep kracht: 0 Satisfaction*
Standaard

Dat hierboven is een foutje, sorry ^_^

De volgende ochtend werd ik wakker, ik keek op de klok half 11. WAT?! Ik stond zo snel mogelijk op en rende naar de douche, en trok aan de deur. Op slot, ''Taniiii doe open ik kom je laat, ik kom te laat doe open TANIKAAA!!'' Tanika kwam de douche uit met een hoofd vol natte haren, het water druptte nog op de grond en ze keek me boos aan. ''Heb je enig idee welke dag het vandaag is?'' Ik dacht na maar was erg in de war. ''ZONDAG dani, het is zondag EN je bent vrij, als je nog weet wat dat betekend, als je het niet erg vind ga ik weer douchen'' Sowee, die heeft een ochtendhumeur..Ik ging op mijn bed zitten en deed de televisie aan, op dat moment ging de bel. Ik liep naar de bel en gelukkig hebben we een spiegel op de binnenkant van de deur geplakt, want toen beseftte ik pas dat ik er écht niet uit zag. Ik keek door het kijkgaatje, maarjaa wie het was was nooit te zien. Het enigste wat ik vertellen kon was dat het waarschijnlijk een jongen was met een pet op en wel in het zwart gekleed. Ik schoot naar de badkamer en zei tegen Tanika dat er iemand aan de deur stond, dat het misschien wel Karan, haar vriend kon zijn. Tanika deed de badkamer deur open en keek me weer boos aan. ''Voor jou informatie, hij heeft gister gebeld, en het is uit'' Ik was in shock..Ze zouden over een paar jaartjes trouwen, alles was al gepland wat was dit? Maar tijd om ernaar te vragen had ik niet want Tanika liep met schijt in haar tanktopje en boxer, met haren gewikkeld in een baddoek naar de deur en deed hem open. Ik ging snel de badkamer in en plakte mijn oor tegen de deur aan om te horen wie het was. Ik hoorde een mannenstem ''Ik kom voor uhh..Dani?'' Was het..Nee dat kon niet, het was al zo lang geleden..Nee hij was het...Ty, mijn Ty, 3 jaar geleden was het al sinds het uit was..Ik was eigenlijk nooit écht over hem heen..Ik ging met mn rug tege de deur aanstaan en zaktte naar beneden, ik hield me hart vast met een glimlach, was hij eindelijk terug? Zou alles weer worden hoe het was? Ik wachtte tot Tanika me zou roepen om bij de deur te verschijnen, ik zou naar de deur rennen hem omhelsen zeggen hoe erg ik hem heb gemist, hoe blij ik wel niet ben dat hij terug is, dat hij me nooit meer mag verlaten en weet ik veel wat nog meer. Ik wachtte en wachtte...Ik hoorde toch zeker wel dat hij kwam voor Dani toch? Ik wachtte, maar werd niet geroepen..Mijn glimlach verdween en ik sloeg een zucht, mijn ogen vulde zich met traanvocht en ik sloeg mijn hand voor mijn mond, ik mocht niet huilen nu, ik was over Tyrone heen, ik zou nooit meer om hem huilen, ik had het mezelf beloofd ''Danii?..Daniii kom 's even er staat iemand voor je aan de deur'' Mijn hart maakte een sprongetje en mijn glimlach was weer terug, ik veegde mijn tranen weg en deed de badkamerdeur zo snel mogelijk open, ik rende naar de deur, klaar om hem weer te verwelkomen. Maar het was een teleurstelling voor me, want het was Ty niet, nee het was een onbekende...Ik keek hem aan, en Tanika liep weer weg. Mijn ogen dreigde zich weer te vullen met tranen maar ik wist ze te onderdrukken, ik keek de jongen leeg aan. Ik zag dat de jongen glimlachtte, maar ik kon me geen glimlach opbrengen. ''Ehh hoi, ik ben Zamir'' Hij stak zijn hand uit maar ik bleef staan met de lege blik in mijn ogen. Hij ging even met zijn hand door zijn haar..''Uhh we hebben elkaar gister ontmoet bij de bus, misschien weet je het nog?'' ''Ja'' zei ik, zonder ene emotie in mijn stem. ''Nou uhh..Je hebt toen je portemonee laten vallen, er zat geen identiteitskaart in maar wel een klein kaartje met je adres op, ik dacht ik breng het wel even terug..En jaa..hier ben ik dus'' ''Ja'' zei ik weer, ik gristte mijn portemonnee uit zijn handen en zei snel bedankt, ik deed de deur dicht en zag dat hij nog iets wou zeggen, maar jammer dan. Ik rende naar de badkamer en sloot mezelf weer op, keek in de spiegel en moest lachen om mezelf...Hoe kon ik in godsnaam in me hoofd halen dat het Ty was..Tyrone had gezegd dat het niet meer zou worden hoe het was, en dat hij daarom nooit zou terug komen voor mij, maarjaa Tyrone stond wel bekend als een mannetje waarbij woorden geen waarde hadden. Toch wist ik dat hij het meende, en toch haalde ik het in me hoofd. Weer moest ik lachen, maar dit keer met de rollende tranen over mijn wangen.
__________________

Lately, I\'ve been tryna fight whatever\'s pulling us under
it\'s got a hold and really making me wonder
what it takes to get through
I gotta stick with you, my baby
Baby tell me..
Maybe I\'m foolishly overreacting
But being without you I can\'t imagine
It\'s just to close to the heart and
And I won\'t stand it if were broken apart

Satisfaction* is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 3 juni 2007, 20:55   #6
kisssss
 
Status: Sangam Diamond Member
Lid sinds: 2 september 2005
Leeftijd: 29
Berichten: 5.178
Rep kracht: 0 kisssss
Stuur een bericht via MSN naar kisssss
Standaard

Ik ben nu al verslaafd aan je story.. je schrijft goed..
vervolggggg!! voor je 1e fan :P
__________________


ik heb besluiten dat ik jou en mijn laptop ga aangeven bij opsporing vemist
kisssss is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 4 juni 2007, 05:48   #7
kajol_shahrukhan_fan
 
Status: Sangam Silver Member
Lid sinds: 2 december 2006
Locatie: Antwerpen
Leeftijd: 28
Berichten: 1.203
Rep kracht: 0 kajol_shahrukhan_fan
Stuur een bericht via MSN naar kajol_shahrukhan_fan
Standaard

Citaat:
Ik ben nu al verslaafd aan je story.. je schrijft goed..
vervolggggg!! voor je 1e fan :P
[/b]
me too :yesyes:
Vervolllgjeee!! maar dan voor je 2e fan :P
__________________

kajol_shahrukhan_fan is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 4 juni 2007, 10:47   #8
xxBaBYxx
 
Status: Sangam Lover
Lid sinds: 1 mei 2003
Locatie: xxAGGAxx
Leeftijd: 14
Berichten: 830
Rep kracht: 0 xxBaBYxx
Stuur een bericht via Instant Messenger naar xxBaBYxx
Standaard

leuk verhaaltje snel een vervolgje
__________________
Phool Pate Se Juda Hai Magar Kushboo Se Nahin...
Hum Tumse Juda Hai Magar Dilse Nahin...

Lots Of Love From Isha
xxBaBYxx is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 5 juni 2007, 18:37   #9
Satisfaction*
 
Status: Advanced Member
Lid sinds: 12 mei 2007
Berichten: 440
Rep kracht: 0 Satisfaction*
Standaard

Het deed onvoorstelbaar veel pijn, die teleurstelling. Maar het was mijn eigen fout, ik weet het nog. Toen wij, Ty & ik, 3 jaar geleden zo verliefd waren..toen ik met iemand anders zoende, volgens hem..de ruzies die daarop volgde en de big break-up. Het was uit voor niks, want ik zoende met niemand anders behalve hem, maar hij geloofde meer in de verhaaltjes dan in mij, ik kon het niet in me opbrengen wat er met me zou gebeuren als het uit was, en toch gebeurde het. Het deed zoveel pijn, ook omdat het nu écht uit was, maar meer om het feit dat hij mij niet vertrouwde, het gaf me een gevoel van 3 jaar verspilling, ik probeerde iets met hem op te bouwen, iets échts. Maar hij geloofde er niet eens in, misschien omdat hij dat niet eens wou. Ik weet het, ik was al een tijdje blind geweest, ik denk dat de verliefdheid na 2 jaar al voorbij was voor ons allebei, maar bij mij werd het écht van hem houden, bij hem viel het gevoel weg. Hij was alleen te stom om het ooit te zeggen, al die tijd wist ik het al maar ik wou het niet horen. In dat laatste jaar hebben we niets anders gedaan dan omelkaar heen gedraaid, ik wou hem alles geven wat ik had, en hij weigerde om ook maar iets aan te nemen. Het werktte niet meer, het was over en ik voelde het maar de bevestiging mocht zeker niet komen, en toch kwam die. Nog steeds stroomden er tranen over mijn wangen maar dit keer met meer vaart. ''Dani?..Dani? Wat is er?..Huil je?'' Ik veegde snel mijn tranen weg en zei van niet, maarjaa Tanika kende me maar al te goed. Ik ging snel de douche in en probeerde te bedenken wat ik vandaag zou doen. Zou ik naar mijn ouders gaan?..Nee..Ik zou hun zondag alleen maar verpesten met mijn opkomst, ik heb altijd het idee gehad dat mijn ouders niet écht van me hielden, begrijplijk nadat ik wist dat ik geadopteerd was fliptte ik hem helemaal, sindsdien werd ik een beetje verbannen. De dag dat ik zei dat ik zou vertrekken, zou proberen op mijn eigen beentje te kunnen staan, had ook niemand tegengespruttelt, iedereen vond het maar oké, want als Danitsja weg is, is alles weer hoe het was. Ik wist niet hoe snel ik dr weg moest komen, tuurlijk hield ik van mijn ouders, maar hun zagen de situatie nooit vanuit mijn ogen. De dag dat ik uitviel tegen mijn ouders toen ik wist dat ik geadopteerd was zagen zij als een belediging, logisch. Maar dat ik nog maar 17 was en niets van de hele situatie begreep zagen zij niet in. Ik wist niet meer wat ik moest doen, ik voelde er me sindsdien niet meer thuis want het WAS nu eenmaal niet meer hetzelfde, alles was veranderd, een constante stilte als we samen waren begon me te irriteren, de schijn ophouden als er ander familie of kennis was, was meer dan irriterend maar ja, ik zag geen andere keus. Totdat ik een keer een mailtje keer vanuit Rotterdam, ruim studentenhuis met al 1 kamergenoot voor niet veel geld. En daar ging ik, ik paktte me spullen in en ruimde mijn kamer op, vertelde dat ik wegging, en zoals ik al zei het leek ze niet eens écht iets te schelen want volgens hun was Danitsja allang verdwenen maar nee, alle tijd dat ik er was, was ik er écht. Zij waren degene die waren veranderd maar ik wou geen tijd meer daaraan verspillen ik zou ze bewijzen dat ik mijn leven wel zelf op orde zou kunnen krijgen, bedanktte hun voor de 17 geweldige jaren, maar het kwam erop neer dat ze dachten dat ik even zwak zou zijn als mijn biologische moeder, maar nee. Ik vertrok vanuit Den-Bosch naar Rotterdam, sindsdien heb ik maar een paar telefoontjes gehad en wel elk jaar een kaartje met een cadeau op mijn verjaardag. Maar ze gaven me niet het gevoel dat ze me weer wouden zien en dat weerhield mij, want ik mistte hun als de dood maar wou het niet laten merken, ookal was het maar één stap terug, dat zou voor hun, en in het speciaal mijn vader, een bevestiging zijn dat ik het toch niet kon. En dat mocht ik nooit denken. Ik zou ooit teruggaan tuurlijk, maar pas als ik had bereikt wat ik bereiken wou.
__________________

Lately, I\'ve been tryna fight whatever\'s pulling us under
it\'s got a hold and really making me wonder
what it takes to get through
I gotta stick with you, my baby
Baby tell me..
Maybe I\'m foolishly overreacting
But being without you I can\'t imagine
It\'s just to close to the heart and
And I won\'t stand it if were broken apart

Satisfaction* is offline   Met citaat antwoorden
Ongelezen 5 juni 2007, 19:09   #10
ishayaa
 
Status: Newbie
Lid sinds: 23 augustus 2005
Berichten: 89
Rep kracht: 0 ishayaa
Standaard

Vervolgje
Je schrijft goed
__________________
ISHAYA
ishayaa is offline   Met citaat antwoorden
Antwoord

Bookmarks


Er zijn 1 actieve gebruikers die momenteel deze discussie bekijken (0 leden en 1 gasten)
 
Discussietools
Weergave

Regels voor berichten
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Aan
Forumnavigatie

Vertalen:
Partners: Bedrijvengids | Bollywood Nieuws | India & Suriname | Bollywood Database | Bollywood TV | Bollywood Ringtones | Hindu Wijzer | Webdesign

Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 03:48.