Kloof tussen geliefden

[Samiera]

Per jaar vinden er +/- 35.000 scheidingen plaats in nederland.
Alleen al door de schrikbarende cijfers zou je jezelf het liefst in een kelder opsluiten en nooit in de omgeving van het andere geslacht begeven. (of hetzelfde geslacht)

Wanneer maak je de beslissing om te scheiden ipv te kloof tussen elkaar op te lossen?
Als we eerlijk zijn tegen elkaar dan zullen al die huwelijken niet stuk lopen op: mishandeling, verkrachting, vreemdgaan.

Waarom neemt de kloof die er gecreeerd wordt tussen geliefden de overhand en niet meer de liefde?
Is het egoisme, trots?

Wat doe je als je elkaar niet meer lijkt te begrijpen? Hoe creeer je weer begrip voor voor elkaar?



Een heleboel vragen. Ben benieuwd hoe jullie erover denken.

[Samiera]

Voor hen die de cijfers interessant vinden:

Het aantal echtscheidingen in Nederland is nog nooit zo hoog geweest als vorig jaar. Dit blijkt uit de jongste cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). In 2001 werd 37.000 keer gescheiden. Hiermee werd het hoogste aantal, 36.000, uit 1994 overtroffen. Ook het aantal huwelijken daalde vorig jaar, tot 83.000, het laagste aantal sinds 1995. Zo groot was de stijging van het aantal echtscheidingen in 2001, dat in de maand Februari, voor het eerst meer gescheiden werd dan getrouwd, er scheidden 3.324 stellen en 3.222 paren trouwden.

• In Nederland vinden tussen de 35.000 en de 37.000 echtscheidingen per jaar plaats.
• In Nederland wonen ongeveer 400.000 gescheiden vrouwen en 300.000 gescheiden mannen.
• Vrouwen zijn gemiddeld 38 en mannen zijn gemiddeld 40 jaar als ze gaan scheiden.
• 1 op de 6 echtscheidingen verloopt problematisch.
• 1 op de 2 van de gescheiden alleenstaande moeders met kinderen onder de 18 jaar, ontvangt ondanks de onderhoudsplicht geen kinderalimentatie.
• In Nederland maakt 1 op de 6 kinderen onder de 21 een scheiding van de ouders mee.
• 1 op 3 huwelijken eindigt in echtscheiding.
• In 4 op 5 echtscheidingen is de vrouw de eisende partij.
• 1 op de 6 echtparen met kinderen gaat uit elkaar.
• 1 op de 5 gescheiden vaders heeft geen contact meer met zijn kinderen.
• 3 van de 4 gescheiden vrouwen met kinderen leven, naar onze maatstaven, in armoede.
• 1 op de 2 gescheidenen noemt het niet meer goed met elkaar kunnen praten of het botsen van de karakters als reden voor hun scheiding.
• 1 op de 3 noemt overspel als reden voor hun echtscheiding.
• 1 op de 4 zegt dat seksuele problemen de reden waren voor hun echtscheiding.
• 1 op de 5 noemt financiële problemen als reden voor hun echtscheiding.

[vissie-j]

Oorspronkelijk geplaatst door Samiera

Waarom neemt de kloof die er gecreeerd wordt tussen geliefden de overhand en niet meer de liefde?
Is het egoisme, trots?

Wat doe je als je elkaar niet meer lijkt te begrijpen? Hoe creeer je weer begrip voor voor elkaar?

Een heleboel vragen. Ben benieuwd hoe jullie erover denken.

leuke vragen...

aller eerst de kloof ontstaat door gebeurtenissen, de keuzes die gemaakt worden (bewust en onbewust)... soms is het de bemoeinissen die te veel worden, maar ja, elke keuze is er een en iedereen wil vooruit komen... dan komen we ook tot egoisme en trots,
dat kan ook spelen, ieder wil vooruit komen, maar als je partner ipv vooruit achteruit gaat willen mensen dat laten... scheiden is tegenwoordig ook sneller in de mon genomen dan trouwen... anderzijde zegge hindu's het is de tijd van de kalyug (ofzo) en dat is een tijd dat alles niet goed is, negatief....

elkaar willen begrijpen en weer naar elkaar toe gaan is terug kijken hoe alles is begonnen, ga tijd met elkaar zien door te maken in goede sferen, zoek hulp waar nodig is.... maar sla nie snel op de vlucht, probeer....

[Samiera]

Is het niet zo dat we volwassen worden genoemd nadat we een bepaald leeftijd hebben bereikt, maar eigenlijjk nooit volwassen worden? Dat we dus zo makkelijk te beinvloeden zijn, als dat we 2jr waren?
Raken we niet vervreemd van elkaar, omdat we te veel zien en horen waardoor we niet zo standvastig zijn als we willen zijn.

Ik weet niet veel van kalyug af, maar hoe kan dat het leven beeinvloeden die wij als mensen leiden?

Terugkijken is iets moois. Dat je met elkaar kunt lachen om grappige/romatische dingen die je samen hebt beleeft. Maar de volgende dag moet je toch weer samen verder in het heden en lijkt alles waar je de vorige avond naar hebt terug gekeken samen heel ver weg.........

Begrijp me niet verkeerd, naar aanleiding van alle vragen wil ik niet zeggen dat een relatie een en al zonneschijn moet zijn. Wel dat je eind van de dag met een voldaan gevoel naar bed kunt gaan, ondanks alle tegenslagen van die dag.

[vissie-j]

Oorspronkelijk geplaatst door Samiera

Is het niet zo dat we volwassen worden genoemd nadat we een bepaald leeftijd hebben bereikt, maar eigenlijjk nooit volwassen worden? Dat we dus zo makkelijk te beinvloeden zijn, als dat we 2jr waren?
Raken we niet vervreemd van elkaar, omdat we te veel zien en horen waardoor we niet zo standvastig zijn als we willen zijn.

Ik weet niet veel van kalyug af, maar hoe kan dat het leven beeinvloeden die wij als mensen leiden?

Terugkijken is iets moois. Dat je met elkaar kunt lachen om grappige/romatische dingen die je samen hebt beleeft. Maar de volgende dag moet je toch weer samen verder in het heden en lijkt alles waar je de vorige avond naar hebt terug gekeken samen heel ver weg.........

Begrijp me niet verkeerd, naar aanleiding van alle vragen wil ik niet zeggen dat een relatie een en al zonneschijn moet zijn. Wel dat je eind van de dag met een voldaan gevoel naar bed kunt gaan, ondanks alle tegenslagen van die dag.

Ik ga alles aflopen, let niet op m’n spellingsfouten want daar heb ik niet opgelet bij het reageren op jou post

Je wordt als volwassen gezien na 18+, echter is dit nog verschillend, een leeftijd is een getal, dat getal zou moeten aangeven hoeveel ervaring jij van het leven hebt, echter niet iedereen maakt evenveel mee, de ene heeft pech en maakt veel ellende mee en de ander wat minder. De ervaring die iemand meeneemt in het leven is dragend… samenwonende ouders of gescheiden ouders, het geeft je een ander beeld bij een relatie enz… omgang in de fam is ook zoiets…


Dus nee, we worden nooit volwassen alleen wordt er gedrag van je geeist bij beapaalde leeftijd, en dat geeis is natuurlijk gereflecteerd aan ieders persoonlijkheid…


Mensen zijn kudde dieren en worden snel onzeker bij horen en zeggen van dingen, als iemand iets zegt is het de vraag welke algemene status heeft die gne tot jou en welke invloed heeft het op jou en daarna werkt het zich uit op je persoonlijke kaders en referentie en dus je gedragingen enz…
Kalyug is een tijdperk waarin wij leven, als je het NL vertaald, de duivel heeft de bovenmacht, men ziet sneller de slechte dingen dan de goede dingen, ofwel, men gaat snel de slechte pad op, soort van verblindheid, weet niet hoe ik het precies moet uitleggen, mocht het niet duidelijk zijn, wil ik in een eventuele volgende post beter mijn best doen.


Leven is iets dat ik omschrijf als: verleden heden toekomst, verleden is geweest, had mooi kunnen zijn, heden is straks verleden, maak die mooi, dan heb je een mooie verleden, heden is een geschenk, nu ben je er nog, maar straks misschien niet…


Een lange goede relatie bestaat uit een fundament van een goede verleden… een opbouwende heden en voorpoedige toekomst


Relatie is een ingewikkeld iets, het kan goed gaan als je samenwerkt en communicatie is en je goed bij elkaar past, dat laatste, dat in elkaar willen investeren en aan elkaar willen aanpassen wordt vergeten, dat maakt ook al die echtscheidingen…



men heeft eisen als voor 25+ getrouwd zijn enz, maar dat is het leven niet… leven is op jezelf kunnen bouwen en daarna eventueel met een ander erbij, samen, zoals kuddes dat doen.

[Samiera]

Ik bedoelde met het volwassen worden, dat we eigenlijk altijd wel een kinderlijke manier van onze zin doordrijven in ons blijven houden. (weet niet hoe ik het verder moet uitleggen).
Maar begrijp wel wat jij bedoelt.

Eigenlijk is het wel logisch dat dit Kalyug is. Dat had tig jaar geleden niet voorspeld hoeven worden.
Vroeger hield men informatie binnen de 4 muren. Tegenwoordig weten we alles van iedereen, we willen onze gevoelens op alle mogelijke manieren kenbaar maken. En omdat we zo uitgesproken zijn in ons gedrag, kwets je daar vaker iemand mee dan op het moment dat je het voor jezelf houdt.
Het is dus, hoe vrijer we ons gedragen hoe slechter het eigenlijk gaat (heel snel gezegd). Dan moet je ook veel meer van elkaar respecteren en accepteren.

Je hebt gelijk, het leven is idd niet om een leeftijd te verbinden waarop je iets gedaan moet hebben.

Geloof jij in relatie Vissie-J? De soort waarbij je kunt zeggen we zijn 50 jaar samen?

[vissie-j]

Oorspronkelijk geplaatst door Samiera

Ik bedoelde met het volwassen worden, dat we eigenlijk altijd wel een kinderlijke manier van onze zin doordrijven in ons blijven houden. (weet niet hoe ik het verder moet uitleggen).
Maar begrijp wel wat jij bedoelt.

Eigenlijk is het wel logisch dat dit Kalyug is. Dat had tig jaar geleden niet voorspeld hoeven worden.
Vroeger hield men informatie binnen de 4 muren. Tegenwoordig weten we alles van iedereen, we willen onze gevoelens op alle mogelijke manieren kenbaar maken. En omdat we zo uitgesproken zijn in ons gedrag, kwets je daar vaker iemand mee dan op het moment dat je het voor jezelf houdt.
Het is dus, hoe vrijer we ons gedragen hoe slechter het eigenlijk gaat (heel snel gezegd). Dan moet je ook veel meer van elkaar respecteren en accepteren.

Je hebt gelijk, het leven is idd niet om een leeftijd te verbinden waarop je iets gedaan moet hebben.

Geloof jij in relatie Vissie-J? De soort waarbij je kunt zeggen we zijn 50 jaar samen?

Volwassen wordt je nooit, leven is een ketting, elke schakel is een ervaring en elke ervaring maakt je karakter… ofwel er zit altijd iets kinderlijks in je , een bepaalde gedrag dat jou goed voelt zal je uit je kindertijden geleerd hebben.



Gedrag is een keus die je maakt en die je vormt, een gedrag kan je alleen vervangen….Dat wat voor jou werkt dat zal je altijd blijven uitoefenen, als jij leert als kind zijnde je zin door te drijven en te gillen, dan zal je dit best in een later stadium nog een keer proberen als de omgeving al veranderd is (bijv. bij je partner)…


IDD, tegenwoordig ligt alles op straat, opraapbaar voor iedereen omdat men niet zo goed om kan gaan met gevoelens e.d. maar ook omdat ieder meer op zichzelf is gericht. Vrijheid is wel belangrijk, maar alles heeft zijn grenzen en zoals jij het zegt gaan we idd de grenzen soms over.


Ik geloof in relaties, maar de THT is nooit van te voren te bepalen, als men in elkaar wil investeren, wil respecteren wil communiceren (dat is hedendaags het probleem) en elkaar de ruimte wil geven, dan kan het werken, echter, ik merk dat men zijn eigen zinnen wil doordrijven, relaties niet gezien wordt als iets samen en individueel hebben, maar alles moet samen ofwel je gaat op elkaars huid zitten enz. dan nog niet over jaloersheid gesproken. Een relatie is moeilijk, maar ik denk dat het nog wel kan… maar ja, eerst ff zien hoe het zal verlopen voor mij.


Hoe zit het bij jou Samiera, geloof jij in een relatie zoals jij dat beschrijft?

[Samiera]

Ik geloof in mezelf en daarmee ook de relatie die ik aanga. Het is HARD WERKEN. Je moet het harde werken voor elkaar waard maken. But it takes two to make is 50 years!

[vissie-j]

Oorspronkelijk geplaatst door Samiera

Ik geloof in mezelf en daarmee ook de relatie die ik aanga. Het is HARD WERKEN. Je moet het harde werken voor elkaar waard maken. But it takes two to make is 50 years!

je hebt helemaal gelijk...
alles wat je wil bereiken is hard werken. en jij kan heel hard werken, de ander moet het ook, het is werken naar elkaar toe en investeren in elkaar.

[Guyanesie]

Oorspronkelijk geplaatst door vissie-j

Ik ga alles aflopen, let niet op m’n spellingsfouten want daar heb ik niet opgelet bij het reageren op jou post

Je wordt als volwassen gezien na 18+, echter is dit nog verschillend, een leeftijd is een getal, dat getal zou moeten aangeven hoeveel ervaring jij van het leven hebt, echter niet iedereen maakt evenveel mee, de ene heeft pech en maakt veel ellende mee en de ander wat minder. De ervaring die iemand meeneemt in het leven is dragend… samenwonende ouders of gescheiden ouders, het geeft je een ander beeld bij een relatie enz… omgang in de fam is ook zoiets…


Dus nee, we worden nooit volwassen alleen wordt er gedrag van je geeist bij beapaalde leeftijd, en dat geeis is natuurlijk gereflecteerd aan ieders persoonlijkheid…


Mensen zijn kudde dieren en worden snel onzeker bij horen en zeggen van dingen, als iemand iets zegt is het de vraag welke algemene status heeft die gne tot jou en welke invloed heeft het op jou en daarna werkt het zich uit op je persoonlijke kaders en referentie en dus je gedragingen enz…
Kalyug is een tijdperk waarin wij leven, als je het NL vertaald, de duivel heeft de bovenmacht, men ziet sneller de slechte dingen dan de goede dingen, ofwel, men gaat snel de slechte pad op, soort van verblindheid, weet niet hoe ik het precies moet uitleggen, mocht het niet duidelijk zijn, wil ik in een eventuele volgende post beter mijn best doen.


Leven is iets dat ik omschrijf als: verleden heden toekomst, verleden is geweest, had mooi kunnen zijn, heden is straks verleden, maak die mooi, dan heb je een mooie verleden, heden is een geschenk, nu ben je er nog, maar straks misschien niet…


Een lange goede relatie bestaat uit een fundament van een goede verleden… een opbouwende heden en voorpoedige toekomst


Relatie is een ingewikkeld iets, het kan goed gaan als je samenwerkt en communicatie is en je goed bij elkaar past, dat laatste, dat in elkaar willen investeren en aan elkaar willen aanpassen wordt vergeten, dat maakt ook al die echtscheidingen…



men heeft eisen als voor 25+ getrouwd zijn enz, maar dat is het leven niet… leven is op jezelf kunnen bouwen en daarna eventueel met een ander erbij, samen, zoals kuddes dat doen.

Wauw, mooi gezegd!!