Onder Druk Gezet Worden Om Te Trouwen

[Lady*V]

Nee, dat was niet de bedoeling, maar vreemd genoeg kan je het wel zo lezen.
Wat ik dus bedoel is dat een jongen en een meisje niet de kans krijgen om een echt iets op te bouwen.
Want vaak zijn er al mensen die lopen te klagen als een jongen lang met een meisje optrekt. Dit was vroeger nog veel vaker het geval, maar het bestaat nog steeds. Ik zie het gewoon nog vaak om me heen gebeuren. Dus de jongen en het meisje worden dan gepushed in een richting waar ze na een tijd ook zelf in gaan geloven. Het klopt ook wat je zegt, want naast het band tussen jongen en meisje (dat moet gelijkmatig groeien) is ook zekerheid zoals studie/werk/inkomen/huis belangrijk.

Hindoestaanse ouders pushen nog te vaak hun kinderen. Aan de ene kant kan ik het ook wel een beetje begrijpen dat ze niet willend dat "anderen" niet over hun gaan praten en het dan ook te speels oogt, maar ik vind dat persoonlijk minder wegen dan de basis die er kan worden opgebouwd voor later.

Ik zou zeggen, je bent toch heel je leven aan elkaar vast. Neem er goed de tijd voor om zo'n keuze te maken. Want als je te snel wordt gepushed kan het alleen maar verkeerd gaan en kom je in een negatieve spiraal terecht-->geen sterke band (alleen verliefd zijn en niet het onvoorwaardelijk houden van..) + weinig zekerheden---> na een aantal jaren uitgekeken op elkaar en/of geldzorgen-->Scheiding.
[/b]

Ik ben het volledig met je eens. Het blijft een lastige kwestie. Ouders zien het als een riwaadj (geen idee hoe je 't moet schrijven), zij willen dit niet laten vergaan in de hedendaagse nogal westerse maatschappij. Dus zoals het vroeger ging, zo moet het blijven doorgaan. Zodra de dochter/zoon een relatie heeft wordt er gekeken naar een geschikte trouwdatum. Ze gunnen de kinderen hierdoor geen tijd om zelf iets op te bouwen en zoals je ook al aangaf je partner beter te leren kennen. Hierdoor verklein je uiteindelijk de kans op een scheiding.

De communicatie tussen hindoestaanse ouders en hun kinderen blijft moeizaam verlopen. Het kind groeit op in een westerse wereld en wordt hierdoor beinvloedt. De ouder blijft bij zijn/haar ouderweste standpunten en weigert zich te buigen naar de westerse normen. Hier ben ik het enigzins mee eens, omdat we hindoestanen zijn en onze afkomst, waarden en normen, cultuur niet moeten laten verwateren. De ouders proberen dit in stand te houden, maar zonder steun van hun kinderen lukt dit niet. Maar het moet van beide kanten komen. De kinderen buigen zich, maar de ouders kunnen zich ook buigen over de ideeen/opvattingen van hun kinderen door hun de kans te geven om een eigen leven te leiden/op te bouwen.

[ComputerSaysNo]

Vroeger waren mijn ouders wel extreem tegen mijn zus over dat ze moest trouwen, maar nu echt niet meer. Of ik nou trouw of niet trouw dat maakt ze niet uit, zoalng ik maar gelukkig ben.

[Lady*V]

Vroeger waren mijn ouders wel extreem tegen mijn zus over dat ze moest trouwen, maar nu echt niet meer. Of ik nou trouw of niet trouw dat maakt ze niet uit, zoalng ik maar gelukkig ben.
[/b]

En wat heeft ze doen 'veranderen', dat ze jou niet net zoals je zus behandelen?

[ComputerSaysNo]

En wat heeft ze doen 'veranderen', dat ze jou niet net zoals je zus behandelen?
[/b]

Het leven heeft ze geleerd denk ik, en ook onze(kinderen) visie op de wereld heeft ze geleerd dat zij verkeerd zaten denk ik. Vroeger leefden zij nog met de gedachte van, wat gaat de familie wel niet zeggen als mijn dochter al groot is en niet trouwt, maar ervaring heeft ze geleerd dat familie altijd wel iets te zeggen heeft en je daarmee geen rekening moet houden. Mijn ouders zijn wel relax en pushen nu om niks meer.. just have fun en maak wat van je leven zeggen ze.