Hindoeisme

[Bloemetje_]

Indrejaal/ Mayajaal

Indrajaal heette vroeger Maya-Jaal. Het is een boek met kennis over Ilussie (maya)
Maya betekent: Ilussie en Jaal betekent: web, dus iets waarin je vastloopt.

Heel lang geleden vond er een gevecht plaats tussen de asura's (demonen) en de devata's (goden).
Om de asura's slimmer af te zijn bedacht Shiv-ji een methode waarmee hij de asura's kon beinvloeden.
Zo kon Hij ze dingen laten zien en/of voelen die er werkelijk niet waren(maya).
De kunst om dit te bewerkstelligen bestond uit spreuken (mantra/tantra) en soms uit rituelen.

Later had Shiv deze kennis aan Indre-dev (koning der Devata's) gegeven opdat hij het kon gebruiken in de moeilijke situatie waarin hij verzeild was geraakt. Sinds deze tijd is het dat de shakti (kracht) van maya (illusie) meer populariteit heeft verworven en bekender is geworden. Zo heeft deze kennis in boek de naam 'Indrejaal' gekregen.

In Indrejaal staan veelal rituelen beschreven die eigenlijk (vandaag de dag) voor goede doeleinden gebruikt zouden moeten worden.
Het is een feit dat deze word misbruikt en daarom denkt men vaak aan occulte zwarte magie praktijken.
Indrejaal heeft een aantal hoofdstukken en in bijna alle rituelen dient met een Yantra te vereren. Een Yantra is een veelal zilveren/koperen kleine vierkante plaat waarop meestal planeten en sterren zijn gegrafeerd.
Er zijn verschillende soorten Yantra-platen voor verschillende doeleiden;

De Kali-Yantra bijvoorbeeld geeft bij de verering ervan met de mantra's en tantra's vanuit Indrejaal de vereerder vele comfortabele gemakken, helpt genezing en voorkoming van chronische afwijkingen en het behoed voor negatieve energie en problemen in het leven die gegeven worden door de planeet Saturnus.

De Bagala-Mukti-Yantra geeft succes in examens, rechtzaken en zorgt voor een goede verloop bij operaties en andere medische ingrepen waarbij er littekens zouden kunnen onstaan.

De Mrit-Sanjivani-Yantra verschaft de vereerder grote bescherming tegen welke vorm van ziekte dan ook, verlost de vereerder van problemen en obstakels en overlaad het met grote rijkdom, grote naam, veel geluk en vreugde.

Dan zijn er nog andere soorten Yantra's die anderen beïnvloeden;

De Videshan-Yantra bv, wanneer deze is vereerd kan men verschil creëeren tussen twee mensen. Denk aan een stel die getrouwd is ofzo, zo kun je ze beide beïnvloeden opdat ze ruzie krijgen. Het effect is dus om 2 mensen naar elkaar toe te laten keren.

De Subhagaya-Vijay-Yantra is een hele speciale en bijzonder krachtige Yantra en zorgt bij verering dat men mensen van het andere geslacht aantrekt en beïnvloed naar eigen wens.

De Kamakashya-Yantra is ook zo'n soort Yantra en zorgt ervoor dat mensen de vereerder gaan liefhebben. (Denk bv aan een situatie waarin er sprake is van niet wederzijdse liefde/verliefdheid).

Dan heb je als ultieme de Maran-Yantra die ervoor zorgt dat je vijand (of degene die je beschouwd als vijand) de dood spoedig vind.

Er zijn nog meer Yantra's met weer andere doeleinden maar dit zijn zo de belangrijkste. Deze gaan samen met mantra's die dienen te worden gereciteerd, de mantra's kunnen ook apart gechant worden overigens.
Mantra's zijn eigenlijk een ander onderwerp en wanneer er belangstelling is hiernaar dan zal ik een andere topic openen hierover.

Indrejaal heeft ook weer enkele meditatie- yogatechnieken waarop de nadruk word gelegd op bepaalde chakra's in het lichaam door middel van ademhaling (pranayama) en houdingen/standen (asana's).

Weer een andere zijde van Indrejaal beschrijft hoe men geesten en andere lagere levensvormen/energiën zich eigen kan maken en beheren.
Er staan rituelen beschreven hoe men deze negatieve energiën oproept, aanbid en vervolgens je wens laat inwilligen erdoor. Dit zijn veelal lage levensvormen als bhut preth, pisaach, yaksha, agram, brahma-rakshas, gana-shaga etc... Deze vormen verschillen veel en zijn moeilijk uit te leggen aangezien we in het Nederlands alleen de termen spoken en geesten kennen.
Het principe is meestal dat men met bv as van overleden mensen rituelen uitvoert, of op de kerkhof en zo bepaalde energiën aantrekt.
Wanneer ze opgeroepen zijn worden ze vereerd met bv voedsel dat word geofferd (balidaan), dieren, bloed etc... Als men dit juist doet zal deze energie bijna alles kunnen doen voor de vereerder, welvaart brengen, anderen ten gronde richten, informatie verschaffen etc etc...

Dit is echter wel een zeer riskante manier om je eigen zin te krijgen.
Wanneer je hier ooit mee begonnen bent kom je er absoluut niet makkelijk vanaf en zul je zelf niet alleen problemen ondervinden maar ook de generaties na jou...je kinderen...de rest van je familie enz.
Wanneer je er eenmaal aan begint word er van je verwacht dat je het met regelmaat op bepaalde tijden doet, kun je deze niet voldoen dan zullen de geesten het eisen van je en je teisteren, misschien wel net zo lang totdat je overlijd. Dan nog zoeken ze verder naar bloedverwanten van je omdat ze nu eenmaal niet tevreden kunnen worden gesteld.

Het beste is natuurlijk om je in deze tijd niet met zulke dingen bezig te houden en je aandacht te richten op God. Hij is je Einddoel en zal wanneer Hij dat nodig vind je de hulpmiddelen geven op je pad naar Hem.
Het is geen goede zaak om uit pure lust of minachting/jaloezie jegens een ander de ander proberen kapot te maken op zo'n manier, gegarandeerd kom je zo ten val en raak je dieper en dieper in de problemen.

Punt is dus om weer terug te keren naar het onderwerp dat Indrejaal een goed boek is, alleen het dient niet misbruikt te worden. Wij als mensen moeten het goede gebruiken wanneer het ons dichter bij Hem brengt, niet het slechte waarmee we onszelf steeds meer verwijderen van Hem.

[Samiera]

QUOTE (Elegance @ Feb 18 2007, 15:57) <{POST_SNAPBACK}>

De Ouders van Radha Rani en Krishna waren vrienden van elkaar, dus geen familie.
Radha en Krishna zijn ook niet getrouwd. Krishna was getrouwd met Rukmini en Radha met Abhimanyu.[/b]

Dank je

[Bloemetje_]

QUOTE (Samiera @ Feb 18 2007, 16:21) <{POST_SNAPBACK}>

Dank je [/b]

You're welcome

...
In het Westen neemt de belangstelling voor de klassieke oosterse spirituele tradities sterk toe. Een bekend voorbeeld is het boeddhisme. Veel minder bekend is de Advaita Vedanta, een nog oudere traditie, die een van de oerbronnen van het hindoeïsme is.
De oudste filosofische bronnen van de Advaita Vedanta zijn de Upanishaden, De oude en bekendste Upanishaden ontstonden in de 8e tot 6e eeuw v. Chr., de periode die gedeeltelijk voorafgaat aan en
gedeeltelijk samenvalt met die van het optreden van de Boeddha, Confucius, Pythagoras en Herakleitos.

De Upanishaden zijn esoterische geschriften van kleine groepen leerlingen rondom een leraar, die zich in het woud hadden teruggetrokken: de woudscholen. Het woord upanishad wijst op het vertrouwelijk zitten bij de leraar (goeroe) om door hem onderricht te worden. Van hieruit is het begrijpelijk dat upanishad ook geheime spreuk, geheime leer en geheime tekst betekent.
Waarschijnlijk in de achtste eeuw werd de filosofie van de Advaita Vedanta systematisch doordacht en vernieuwd door een van de grootste filosofen die India ooit heeft voortgebracht: Shankara.


E E N L E V E N D E S P I R I T U E L E W E G

Diverse spirituele leraren bouwden voort op de radicale bevrijdingsfilosofie van Shankara, soms binnen de muren van traditionele hindoekloosters, maar vaker op vrije wijze geïnspireerd door zijn werk of de oude advaita-teksten. Soms zelf zó autonoom, dat ze tot geen enkele traditie behoorden. Op authentieke wijze spraken zij vanuit en over advaita – een enkeling zelfs zonder ooit dat woord te gebruiken.

In de 19e en vooral in de vorige eeuw kende Advaita Vedanta een nieuwe bloei in India. Met name sinds de jaren ’70 is deze stroming als levende spirituele weg ook doorgedrongen in het Westen. Opvallend is dat Advaita Vedanta de laatste decennia vooral in Nederland veel mensen aanspreekt. Op diverse plaatsen worden zogeheten satsangs gehouden, bijeenkomsten waar een spiritueel leraar de kern van de advaita-leer doorgeeft:
de ware aard van de mens – van jezelf – is grenzeloze, absolute
Openheid, waarin alle scheidingen illusoir blijken te zijn.
A-dvaita betekent letterlijk ‘zonder tweeheid’, oftewel ‘non-dualiteit’.


V E D A N T A

Vedanta komt van veda-anta en betekent letterlijk ‘einde of essentie van de Veda’s, of einde aan het weten’. De Veda’s zijn de vier oudste heilige wijsheidboeken van de hindoes. De Upanishaden,
oftewel de Vedanta, vormen zo het sluitstuk van elk van de vier Veda’s. De Upanishadische problematiek draait om het begrip van Brahman (de bron van alles oftewel de wereldgrond), het Atman (het Zelf) en de
relatie tussen Brahman en Atman. De Upanishaden onderzoeken deze vragen vanuit verschillende optieken. De advaita-school ziet een absolute en essentiële eenheid tussen Brahman en Atman.
De advaita-filosofie, het non-dualisme, is de eerste en de oudste nog bestaande Vedantische school in de Indiase filosofie. In andere Vedantische tradities, zoals de latere Dvaita en de Vishistadvaita, wordt
de relatie tussen Atman en Brahman op andere wijzen begrepen. Advaita Vedanta is nauw verbonden met jnana yoga, de yoga van kennis, oftewel de weg van inzicht door het maken van het juiste onderscheid
(viveka).
In andere spirituele tradities, zoals het boeddhisme, het taoïsme, de joodse en christelijke mystiek, het Kashmir-shaivisme en het soefisme is de non-dualistische visie terug te vinden. Ook in de westerse filosofie zijn stromingen geweest die zich richtten op het Ene en non-dualiteit, zoals het neo-platonisme.
Het zwaanmotief kan in de zegels van vele advaita- organisaties


A T M A N = B R A H M A N

Volgens Advaita Vedanta is alleen het diepst innerlijke deel in de mens bewust. Geen enkel ander deel van de mens kan voelen, denken, zien of weet hebben van iets. De naam in het Sanskriet voor dit bewustzijn is Atman. Het is het deel dat werkelijk het zelf is, en het correspondeert met de ziel
in de westerse filosofie.
Atman (het fundamentele geestelijke principe van ieder mens of wezen) is identiek aan de absolute realiteit van het hele universum, het fundamentele kosmische principe: Brahman. Dit principe kent twee onderscheidingen:
Brahman met eigenschappen ( Saguna Brahman), hetgeen correspondeert met het westerse idee van God, en het hoogste Brahman, dat zonder eigenschappen is ( Nirguna Brahman): het Absolute dat onuitsprekelijk is. Dit hoogste Brahman is onpersoonlijk; het is de bron van alles, het is de hoogste werkelijkheid. In deze werkelijkheid verschijnen alle waarneembare vormen. Ook God of het Godsbesef verschijnt hierin evenals de laatste kwaliteiten die aan de werkelijkheid kunnen worden toegedicht:
zijn ( Sat), bewustzijn ( Cit) en gelukzaligheid ( Ananda).
Dit idee dat het eigen zelf niet verschillend is van het hoogste Zelf is het fundamentele idee van de upanishaden waarop Advaita Vedanta is gebaseerd. Het kan worden uitgedrukt in de vorm van een vergelijking:
Atman = Brahman
Hoe werkelijk de alledaagse wereld ook is, in de Upanishaden wordt steeds weer gesteld dat het wérkelijke in deze wereld Brahman is. Brahman woont als Atman woont in ons, of nog sterker uitgedrukt: wij zijn dit Atman-Brahman. Uddalaka herhaalt in zijn onderricht in de Chandogya Upanishad
dit vele malen voor zijn zoon Svetaketu:
Tat tvam asi: jij bent Dat


M A Y A

Advaita Vedanta onderscheidt zich van andere interpretaties van de Upanishaden door te stellen dat aangezien er slechts één Brahman is, er ook maar één Atman is. Er is in essentie slechts één ‘zelf’ en die delen wij allen. We zijn volgens deze visie allen één ‘zijn’, één bewustzijn: Brahman.

In de advaita-optiek is dus alleen Brahman werkelijk. Al het andere in het universum is maya (letterlijk: magie of de verduisterende of scheppende kracht). Maya is illusoir omdat het verschillend lijkt te zijn van Brahman, maar dat is het niet. Aangezien maya ons op deze manier misleidt, en omdat het
vergankelijk is, stelt Advaita Vedanta dat maya onwerkelijk is.
De belangrijkste vorm waarin maya ons bedriegt is met betrekking tot ons zelf.
We dénken dat we onze lichamen, onze gedachten, onze gevoelens, onze karakters, onze verlangens, enzovoorts zijn, maar deze dingen zijn maya.
Ze lijken ‘mij zelf’ te zijn, wat volgens de advaita-filosofie een illusie is.
In werkelijkheid is ons bewustzijn (het deel dat werkelijk ‘zelf’ is)
iets heel anders: Brahman.
Dit is op het eerste gezicht een vreemd en radicaal idee. Het betekent dat het
alledaagse ‘zelf’ niet het ware ‘zelf’ is. Volgens Advaita Vedanta is het zelf
– het Zelf – de hoogste werkelijkheid dat ten grondslag ligt aan het hele universum.
De persoon die in je lichaam lijkt te zitten, de persoon waarvan je gelooft dat je
die zelf bent, blijkt uiteindelijk een illusie.


A V I D Y A & J N A N A

Het Atman-Brahman kan worden gekend, maar deze kennis is niet met behulp van de zintuigen te verwerven. Wanneer men alleen zintuiglijke kennis van de wereld bezit, bevindt men zich in een toestand van onwetendheid (avidya) betreffende de hoogste werkelijkheid. Deze empirische kennis is ook
een foutieve kennis, omdat ze de veelvormige wereld in plaats van het Brahman en het eigen lichaam in plaats van het Atman voor absoluut houdt.
Werkelijke kennis, jnana, kennis van het Atman-Brahman gaat voorbij de veranderlijke wereld.
Atman kán ook niet het object van kennis zijn, omdat het het subject van het
kennen, de 'kenner' is. In de Brihadaranyaka Upanishad zegt Yajnavalkya:
‘Hij die nooit wordt gezien is degene die ziet.
Hij die nooit wordt gehoord is degene die hoort.
Hij die nooit wordt gedacht is degene die denkt.
Hij die nooit wordt gekend is degene die kent. (…)
Hij is je Zelf, de innerlijke heerser, de Onsterfelijke.’

Alleen door een steeds verdere gerichtheid naar binnen kan een directe zekerheid van dit Zelf worden verkregen.
Toch worden er in de Upanishaden pogingen vermeld om het Atman-Brahman aan te duiden. Een zekere Shakalya probeert dit bijvoorbeeld en wijst onder andere de aarde, het verlangen en de vormen aan. Yajnavalkya
wijst hem terecht. Hij moet voorbij het genoemde gaan om bij het Atman uit te komen.
'Maar het Atman is noch dit noch dat ( neti neti )'
(Brihadaranyaka Upanishad)


M O K S H A

In hun dagelijkse situatie brengen mensen allerlei scheidingen aan: ik en het andere, ik en de ander, mijn verlangen en het verlangde, mijn vrees en het gevreesde, mijn denken en mijn gevoel. Deze scheidingen leveren spanningen, conflicten en lijden op. Volgens de Advaita Vedanta zijn deze scheidingen er alleen als er een beperkt standpunt wordt ingenomen.
Opheffing van dit standpunt is mogelijk door inzicht in de ware aard van de mens te krijgen: een zijn dat helder en ontspannen is, een Openheid zonder scheidingen – zonder tweeheid.
Shankara erkent het werkelijkheidskarakter van de wereld als een feitelijk gegeven in het praktische leven. Maar ten opzichte van het Atman-Brahman is de wereld slechts een betrekkelijke werkelijkheid. De hoogste en in essentie de enige werkelijkheid is die van het non-dualistische Atman-Brahman.
Er is alleen het Ene, zonder tweede.
Door zintuigelijke waarneming, logische afleiding en getuigenis kunnen wij kennis verkrijgen, maar niet de hoogste kennis ( parajnana). In het gewone leven is er sprake van ajnana, het niet kennen, of van avidya, het niet zien van de Werkelijkheid. De eigenschappen van Atman-Brahman en die van de wereld en de menselijke persoon worden door elkaar gehaald ( adhyasa).
Alleen het hoogste inzicht kan aan de verwarring een einde maken. Dat is dan meteen de bevrijding
(moksha) van elke gebondenheid.
De Werkelijkheid is vrij van zwaarte en beperking.


L E R A R E N

Enige bekende advaita-leraren na Shankara zijn Jnaneswar (1300), Vidyaranya (1350), Dharmaraja (ca. 1550) en Sadananda (ca. 1500). Hoewel de inhoud in grote lijnen gelijk is, verschillen de diverse geschriften in interpretatie van Shankara op diverse punten. Eén van de belangrijkste
betreft de aard van maya : hoe zelfstandig is maya ten opzichte van
Brahman, of: is Brahman of maya de oorzaak van de wereld. Door de
verschilpunten ontstonden er aparte scholen. De traditionele benadering van
Advaita Vedanta is voortgezet in talloze kloosters, zoals het
Shankaraklooster van Sringeri, Zuid-India. Een meer academische
benadering hadden in de 20e eeuw auteurs als Sarvepalli Radhakrishnan
en K.C. Bhattacharya en diens leerlingen.
In de laatste 150 jaar zijn vooral Ramakrishna en Ramana Maharshi
belangrijk geweest voor een hernieuwde belangstelling voor de Vedanta-weg.
Bij Ramakrishna is de devotie ( bhakti ) erg belangrijk. Steeds weer spoorde hij
de mensen aan tot de gerichtheid op God. De kennis, het inzicht in het
Absolute is bij hem echter gelijkwaardig aan of aanvullend op het bhakti -pad.
Ramana Maharshi leerde vooral het directe zoeken naar het Zelf. De weg
tot bevrijding is het bezig blijven met de vraag: 'Wie ben ik'. Ramakrishna's
Vedanta is en wordt verbreid door de Ramakrishna-Mission. Ook Ramana's
onderricht is nog steeds levend en wordt verbreid onder andere door middel
van het blad Mountain Path.
Ook anderen dragen de Vedanta uit. De namen van Jiddu Krishnamurti,
Nisargadatta Maharaj, H.W.L. Poonja, Vimala Thakar, Aurobindo, Ramesh
Balsekar, Krishna Menon, Jean Klein, de Nederlander Wolter Keers en vele
anderen kunnen in dit verband worden genoemd. Vooral vanaf het eind van
het 2e millennium blijkt de belangstelling voor de Vedanta in het Westen
sterk toe te nemen.

Artikel - De Himalayan Traditie

Sinds duizenden jaren zijn de Himalayas de verblijfplaats van de rishi's (zieners). Deze rishi's zijn verantwoordelijk voor het overdragen van Yogakennis aan hun discipelen die op hun beurt weer, voorzover zij hiertoe bevoegd zijn, de kennis doorgeven aan de volgende generatie. Deze vorm van kennisoverdracht vindt al vanaf de Vedische periode tot op heden plaats in een onafgebroken erfopvolging.

Twaalfhonderd jaar geleden bracht Shankaracharya zijn leerlingen onder in 5 centra van de Himalayan Traditie. Een van die Vijf is de Bharati erfopvolging, onze Traditie. Bha betekent "het licht der kennis”, rati betekent "een geliefde die erin verzonken is”. Bharati duidt derhalve op "degene, die als een geliefde van kennis, volledig in haar licht verzonken raakt”. De methoden en filosofieën van de Himalayan Traditie hebben de tand des tijds doorstaan. Vele generaties hebben dit pad van zuivere meditatie gevolgd en hebben zodoende een immense reserve aan kennis opgebouwd.

De Himalayan Traditie is geen traditie waarin een leraar zichzelf tot guru kan verklaren en waarin van de leerlingen verwacht wordt dat ze de guru blindelings dienen te volgen. De Traditie verschaft de student de mogelijkheid om geschriften en ervaringen van overige meesters te raadplegen, teneinde de leringen van de eigen meester, zelfstandig te kunnen beredeneren en begrijpen.

Het eerste doel van de Traditie is, om een meester te worden door de ware Zelf te ontdekken en te kennen. Het is de taak van de leraar, om met Genade van de "Guru-Lineage”, de discipelen op weg te helpen naar de hoogste verlichting. De kennisoverdracht vindt plaats via energiestromen, welke door de student daadwerkelijk kan worden ervaren.

De Himalayan Traditie van Yoga Meditatie combineert een drietal elementen met elkaar:
-de wijsheid van Patanjali's Yoga Sutra's
-de filosofie en oefeningen van de Tantra's
-de specifieke mondelinge instructies en initiële ervaringen van heiligen en meesters.

In de Traditie vormen deze drie elementen een geïntegreerd geheel. Zowel de hoofdleerstellingen als de beoefening van alle bekende meditatiesystemen maken deel uit van de Himalayan Traditie en zijn grotendeels ook ontstaan uit deze traditie. Zo blijkt bijvoorbeeld dat Vipassana bewust ademhalen benadrukt, TM zich concentreert op mantra recitatie en dat de meeste Hatha Yoga beoefenaren hun aandacht alleen maar op de lichaamshouding richten. De Himalayan meditator daarentegen, leert een correcte zithouding, volledige ontspanning en een correcte manier van ademhalen om vervolgens ademhalingsbewustzijn te combineren met mantra recitatie.

Swami Veda Bharati
Swami Veda werd in 1933 in Dehradun (India) geboren. Hij werd groot gebracht in de 5000-jaar oude traditie van Sanskrit sprekende filosofen van India. Reeds op negenjarige leeftijd onderwees bij de Yoga Sutra’s van Patanjali en op elfjarige leeftijd de Vedas aan duizenden door heel Noord India. Van 1952 tot 1967 diende hij verschillende gemeenschappen in Afrika Zuid-Amerika en elders als een pandit en spiritueel raadgever. Van 1967 tot 1972 was hij Professor in Sanskrit aan de Universiteit van Minnesota (USA) waar hij de "Distinguished Teacher Award" ontving.

In 1969 werd zijn leven getransformeerd toen hij zijn spiritueel meester ontmoette, Swami Rama van de Himalayas. Hij werd geïnitieerd in het pad van Dhyana-yoga en richtte daarna de Meditation Center op in Minneapolis (Minnesota) en overige centra in Noord Amerika, Zuidoost Azië en de Caraïben. Daarnaast adviseert hij ook andere centra in Spanje, Taiwan en Thailand.

Swami Veda is de auteur van het meest uitgebreide commentaar op Patanjali’s Yoga Sutra’s. Hij is een dichter, geleerde, internationaal spreker par excellence; hij heeft meer dan een halve eeuw over heel de wereld onderwezen. Hij bezit hoge academische graden (M.A. uit Londen en Dr. Litt. uit Nederland), is erudiet in vele scholen van filosofie en religie, en heeft toegang tot 17 talen.

In 1996, namen de verantwoordelijkheden van Swami Veda toe, toen voor zijn meester's maha-samadhi, Swami Rama hem aanwees als de Spirituele Gids van de Himalayan Institute of Medical Sciences in Dehradun, Spiritueel Gids van de Himalayan International Institute of Yoga Science and Philosophy in India en President and Director van Swarni Rama's Ashram (Sadhana Mandir) in Rishikesh.

Een dagindeling van Swami Veda ziet er als volgt uit: 3 uren voor meditatie en gebed, 3 uren voor slaap en 18 uren voor het overzien van zijn centra, het leiden van zijn studenten en het samenstellen van boeken uit de leringen van de grote zieners uit met name het oude India, welke tot dusver niet voor handen, onvertaald en vrijwel onbekend waren.

Bij een ontmoeting met hem, is men zich onmiddellijk ervan bewust in de aanwezigheid te zijn van een buitengewoon mens, die spiritualiteit in zijn dagelijkse leven heeft geïntegreerd; een meester die met autoriteit en diepgang kan spreken over de relatie die een mens heeft met anderen, met de gebeurtenissen van het dagelijks leven en met God,

De eerbiedwaardige Shri H.H. Swami Rama
Swami Rama werd in 1925 in de Garhwal Himalaya's (India) geboren. Hij werd door zijn spirituele meester groot gebracht in de grotten van de Himalayas. Als monnik in de Shankaracharya Orde, onderwees hij in zijn jeugd de Upanishads en de Buddhistische geschriften. Daarnaast bestudeerde hij ook het Tibetaans mysticisme.

In 1949 bekleedde hij de prestigieuze positie van Shankaracharya van Karvirpitham een functie die hij opgaf voor het dienen van de mensheid. Al tijdens de Kumbh Mela van 1950 werd duidelijk dat de overige yogi's Swami Rama als de grootste van de Himalayan wijsgeren beschouwden.

Het leven van Swarni Rama was de verwezenlijking van de gezegde "Yoga is bekwaamheid in handeling". Hij bewees dat alle wetenschappen en kunsten toegankelijk zijn voor een bedreven yogi. Hij was een filosoof die 45 boeken schreef, een dichter die een epos vertaalde in 3 maanden, een wetenschapper die zichzelf aanbood voor experimenten aan het Menninger Instituut in de Verenigde Staten, een expert in homeopathie, kruidkunde en Ayurvedische medicijnen alsook een expert in oosterse vechtkunsten, een architect, beeldhouwer, schilder, muzikant, dierentrainer hovenier en veel meer.

Hij was een filantroop die de Himalayan International Institute of Yoga Science oprichtte. In vier jaar tijd realiseerde hij een medische stad met één van de beste ziekenhuizen van India, alwaar hij subtiele aanwijzingen over chirurgie gaf aan de bedreven doctoren die er werkten. Tevens begeleidde hij diverse zakenlieden en leiders in hun successen.

Volkomen in innerlijke vrede, meed hij publiciteit en gaf bij niks om wereldse opinies. Toen bij fondsen beschikbaar stelde voor het oprichten van een universiteitsbibliotheek in de Garhwal Himalayas deed hij dat onder voorwaarde dat zijn naam niet daarmee geassocieerd mocht worden. En terwijl bij zich in 1996 voorbereidde om zijn lichaam te verlaten, liet hij strikte instructies na om geen tombe te bouwen of op andere wijze zijn naam te gedenken. Zijn gedenkteken is in de harten van zijn discipelen en studenten die de onvoorwaardelijke liefde dragen die zij van hem kregen. Zijn belangrijkste kenmerk is, dat hij een volledig verlicht meester was en de representant van de oude Bharati-lijn van yogi's, die in hun hoge initiaties directe ervaring verlenen in de mysteries van bewustzijn. Deze yogi's zijn tevens de oprichters en bewaarders van Sri Vidya, de wetenschap van alle paden van meditatie.

Swami Rama liet vele discipelen achter om zijn werk voort te zetten, maar geen enkel van zijn kaliber. De magnetische kracht van zijn wezen was zodanig dat als hij liep, men zich aangetrokken voelde om hem te volgen. De volle impact van zijn erfenis zal misschien pas over een eeuw gerealiseerd worden.

De Himalayan Traditie
De geschiedenis van de mensheid is meer dan simpelweg een chronologische lijst van extern gerichte prestaties; het is de geschiedenis van de ontplooiing van de menselijke persoonlijkheid. De Himalayan Traditie verkondigt, dat ook als men geen grootse materiële prestaties verricht en geen bezittingen vergaart, men toch het uiteindelijke doel van het leven kan bereiken en kan verworden tot een volledig ontplooide mens: een heilige, een ziener, een Ontwaakte.

Wat voor nut heeft technologische vooruitgang als ze bijdragen tot mentale en morele verval? Wat voor zin heeft het om een mens op Mars te laten landen, wanneer de God van Oorlog in onze harten nog niet overwonnen is en onze onverminderde verlangens het ecosysteem van onze planeet heeft gebracht naar een breekpunt? Hoe ver zijn wij gevorderd als wij onze angsten niet kunnen wegnemen, onze boosheid niet kunnen beteugelen, onze ademhaling niet langzamer kunnen laten gaan of onze bloeddruk niet kunnen verlagen zonder medicijnen?

De Himalayan Traditie zegt dat het doorslaggevende werk voor ons niet buiten, maar binnen in onszelf is en dat de mens "volledig voorzien komt" voor deze taak - dat wij in staat zijn om zelf meesterschap te bereiken door innerlijke technieken van bewustzijn. Dit is het doel van de Wetenschap van Yoga.

Ten behoeve van deze onderneming, leert de Traditie specifieke methoden voor het trainen van de menselijke geest. Het wekt de energie die Bewustzijn wordt genoemd in de betekenis van onze eigen essentiële aard: "Dat zijt Gij" - totdat de kleine, egocentrische persoonlijkheid en identificaties wegvallen ten gunste van de Eeuwige Zelf - immer wijs, immer puur, immer vrij. De methoden zijn wetenschappelijk systematisch en intern, culminerend in de mysteries van initiatie, de directe en systematische verlening van energie aan een discipel totdat deze het uiteindelijke doel bereikt, kaivalya.

Iemand die opgeleid is in de hoogste aspecten van de Himalayan Traditie, kent alle Paden van meditatie, zoals die vanuit het Centrum van Bewustzijn uitstralen. De leraren van de Traditie worden opgeleid om te werken voor anderen, zodat lijden verlicht kan worden en mensen hun geboorterecht kunnen opeisen: Zelfkennis. Zoals de Buddha dat tegen zijn eerste discipelen zei, zo wordt hen verteld: “Trek, monniken, ten veler bate, ten veler troost!”.

[Lil Spongegyal]

Plaats hier van alles over het hindoeisme :D
Verhalen, plaatjes enz


Wat is het hindoeïsme?
Hindoeïsme is een van de oudste levende godsdiensten ter wereld. Het is het geloof van mensen die Hindoes heten, en die vooral in India wonen, waar het hindoeïsme begonnen is. De godsdienst speelt een belangrijke rol in het keven van de Hindoes. Ze heeft te maken met de manier waarop de mensen daar leven, met wat ze eten en hoe ze tegen de wereld aankijken. Eigenlijk noemen de Hindoes hun godsdienst niet hindoeïsme. Dat woord is bedacht door westerse geleerden in de negentiende eeuw. Hindoes noemen hun geloof ‘sanatana dharma’ dat betekent eeuwige leer of eeuwige wet. Hindoeïsme is een levendig, kleurrijk en soepel geloof, dat op verschillende manieren kan worden vorm gegeven.



Het begin van het hindoeïsme

Hindoeïsme is een ongewone godsdienst doordat het geen stichter heeft, een geen heilig boek. Het begon ongeveer vierduizend jaar geleden in de tijd van de Indusdalbeschaving in noordwest-India. Archeologen hebben Indus-beelden gevonden die een vroegere afbeelding laten zien van de grote hindoegod Shiva.

In ongeveer 1500 voor onze jaartelling vielen mensen uit Centraal-Azië Noord-India binnen. Zij brachten hun eigen geloof mee, en hun ideeën vermengden zich met die van de mensen uit het Indusdal. Hindoes vereren nog steeds een aantak Arische goden, zoals Agni, god van het vuur, en lezen nog steeds Arische heilige teksten, zoals de Rig Veda.

Vandaag de dag wonen de meeste hindoes in India, maar zijn er grote Hindoegemeenschappen in Nepal, het Midden-Oosten, Fiji en Mauritius. Andere Hindoes wonen en werken in delen van de wereld als Groot-Brittannië, Nederland, Noord-Amerika. Afrika, Zuidoost-Azië en het Caribisch gebied.

Het geloof van de Hindoes

Hindoeïsme is meer een manier van leven dan een aantal vaste geloofspunten. Het kan op allerlei manieren worden vorm gegeven. Sommige Hindoes bidden iedere dag, andere bijna nooit. Bidden en de tempel bezoeken zijn niet verplicht. Aan iedereen wordt overgelaten zelf te beslissen wat het beste is voor hem of haar. Maar alle Hindoes delen een aantal geloofspunten. Hindoes geloven dat bij iemands dood zijn ziel voortleeft en herboren wordt in een ander lichaam van een mens of dier. De kwaliteit van je volgende leven hangt af van de manier waarop je je in je eerdere leven hebt gedragen. Als je goed leeft, word je herboren in een hogere vorm van leven. Als je slecht hebt geleefd, word je herboren in een lagere levensvorm. Deze keten van daden en hun gevolgen wordt karma genoemd.

Het uiteindelijke doel van het leven van een Hindoe is moksha of verlossing, loskomen van de cyclus van samsara. Hoe beter iedere hergeboorte, des te dichter kom je bij moksha. Moksha wordt ook gezien als het moment waarop je individuele ziel, atman, opgaat in de opperste geest Brahman.

[Wolverine]

slotje op de topic graag

vedas zijn niet door ariers gebracht

[aryan_k]

[aryan_k]

[imported_2die4]

pandit

ganga bath

holi