Muharram

[JohnCena]

Het was het jaar 60 Hijri, Imam Hussain (a.s) woonde met zijn hele familie in Medina. Medina is de geboortestad van Imam Hussain, de stad waar de Profeet begraven is, de stad waar zijn broer begraven is, kortom zijn lievelingsstad. In dit jaar kwam Yazid, de alcoholdrinkende en zondige zoon van Muawiyeh, aan de macht en werd de zogenoemde Khalifa van de moslims.
Deze Khalifah had een enorm haat tegen de Profeet en zijn Ahlul bait. Deze haat tegen de profeet was niet toevallig bij Yazid, het was een haat die vóór het profeetschap van Mohammad (v.z.m.h.) ontstond. Lees hier het artikel over de Haat tegen Bano Haasjim, hoe en waarom!?
De profeet was bekend met zijn eerlijkheid. Hij accepteerde het niet om te frauderen en om te bedriegen met handel. Hij was voor rechtvaardigheid en daar hadden Bani Kureish en Bani Umayah veel moeite mee. Zij waren dan ook de eersten die de zwaarden trokken tegen de profeet. Totdat zij inzagen dat met de Islam meer voordelen te behalen zijn dan als ongelovigen verder te gaan. Maar de haat bleef!
Bani Kureish en Bani Umayah kozen zelfs hun eigen aangestelde Khalifa boven die van de profeet. En Muawaiyah heeft in zijn tijdperk als Khalifa openlijk zijn vijandigheid tegen Ahlul Bait verklaard. Zo heeft hij tijdens zijn preken (80 jaar lang) Imam Ali laten vervloeken. De volgers van Ahlul Bait werden door hem levend begraven en vermoord. De teleurstelling in de Islam nam zulke grote vormen aan, totdat Yazid aan de macht kwam in de Islamitische wereld. Toen Yazid de meester der gelovigen (Khalifah) werd, begon de Islam officieel uit te sterven. Yazid pleegde openlijk zijn zonde, hij dronk overal. Iedereen wist dat Yazid de zondaar was. Hij zei: “Bani hashim (familie van Hashim) heeft met de macht gespeeld, voorwaar er is geen boodschap gekomen en geen engel is neder gezonden”. Hij ontkende openlijk dat er ooit een boek is geopenbaard en een profeet voor het volk gezonden is.
Zijn haat tegen de profeet en zijn Ahlul Bait was overduidelijk en zijn lust naar macht ook. Imam Hoessein (a.s) stond altijd klaar om de islam te verdedigen en te vechten tegen de slechte leiders van Syrië. Eèn van die leiders was Moe'aawieja, de gouverneur van Syrië. Hij was de kleinzoon van Oemeija. Moe'aawieja strafte elke tegenstander bijzonder streng.

Flash back


Op een dag zond Moe'aawieja zijn leger om imam Ali(as) te bevechten in Siffin (Irak). Zijn soldaten verhinderden imam Ali(as) om water te halen uit de Eufraat. Echter, imam Hassan en Hossein (a.s) overwonnen de vijand en hadden daardoor de controle over de rivier. Imam Ali(as) liet iedereen het water van de rivier gebruiken, inclusief de vijand. Het was langs diezelfde rivier, de Eufraat, dat imam Hossein (a.s) zijn laatste slag leverde om de islam te redden. Imam Ali(a.s) werd de khaliefa (leider) van de moslims op 57-jarige leeftijd.

Hij verving alle gouverneurs, die hun onderdanen slecht behandelden, door rechtvaardige heersers. Moe'aawieja weigerde echter om zijn post op te geven en bleef imam Ali (a.s) bevechten. Hij beviel de zoon van Moeldjim, om imam Ali(a.s) te doden. Op 19 Ramadan, 40 jaar na de Hidjra, sloeg deze man imam Ali(a.s) met een vergiftigd zwaard terwijl hij aan het bidden was in de moskee. Op 21 Ramadan stierf imam Ali(a.s), na drie lange dagen van pijnlijk lijden. Hij was toen 63 jaar. Na het martelaarschap van imam Ali(a.s), kozen de mensen van Koefa imam Hassan(a.s) als hun leider.
Imam Hassan(a.s) zag de moeilijkheden die de moslims moesten doorstaan. Hij besloot dat het, in het belang van de islam, beter was om niet in opstand te komen tegen Moe'aawieja. In plaats daarvan maakte hij twee afspraken met hem:

1- Imam Hassan(as) beloofde dat hij Moe'awieja niet zou bevechten op voorwaarde dat hij de moslims met rust liet.
2- Als Moe'awieja zou sterven, mochten de mensen zelf hun leider kiezen.

Maar Moe'awieja was zich ervan bewust dat hij niet zou slagen met zijn kwade opzet, zolang imam Hassan ( as ) leefde. Daarom liet hij de vrouw van imam Hassan (as), Joe'da, bij zich komen. Hij beloofde haar 100.000 dirham als ze haar man zou vergiftigen. Daarbij kwam dat ze met zijn zoon, Yazied, zou mogen trouwen. Joe'da liet zich overhalen en vergiftigde imam Hassan ( as ). Hij stierf op 28 safar, 50 jaar na de Hidjra. Een tijdje later stierf ook Moe'awieja. De mensen werden gedwongen om Yazied als hun leider te aanvaarden. Moe'awieja had dit zo besloten, ondanks de afspraak die hij had gemaakt met imam Hassan (as).

Imam Hussain

De profeet zegt over hem: “Hussain is van mij, en ik ben van Hussain” De kleinzoon van de profeet, de zoon van Fatma, de zoon van Ali! Ga alle boeken van alle moslims na: er is geen enkel bericht over een zonde van deze man. Hij, zijn ouders en zijn zoons zijn allemaal feilloze mensen!
Yazid was zich ervan bewust dat als Imam Hussain hem niet zou accepteren als leider, de Islamitische wereld langzaam uit zijn macht zou komen. Hij stuurde daarom een bericht naar Imam Hussein, waarin hij dreigde hem te vermoorden indien hij Yazid niet als leider zou accepteren.
Imam Hussein zei echter: “mithli laa yubai3u mithlah”. Dus: iemand als ik, zal iemand als hem nooit accepteren als leider.
Op 27 Redjeb, 60 jaar na de Hidjra, gaf Yazid het bevel aan Walied, de gouverneur van Medina, om imam Hussain(a.s) te dwingen de eed van trouw te beloven aan Yazid. Imam Hussain (a.s) weigerde dat. Hij gaf liever zijn leven voor de islam dan zijn trouw aan Yazid. De volgende morgen, 28 Redjeb, verliet imam Hoessein(as) samen met zijn familie en enkele metgezellen Medina en ging naar Mekka.
Aangekomen in Mekka, kwam hij te weten dat Yazid zijn mensen op hem af had gestuurd om hem te doden. Hij besloot zo vlug mogelijk Mekka te verlaten. Deze moordenaars zouden er immers niet voor terugdeinzen, zijn bloed te vergieten op dit heilige land Tijdens zijn korte verblijf in Mekka had de imam duizenden brieven ontvangen van de mensen uit Koefa, waarin zij aankondigen hem te zullen accepteren als leider van de moslims. Zij beloofden hem met hun geld en leven te zullen verdedigen. Ze smeekten hem om snel te komen en hen te helpen om in opstand te komen tegen de onderdrukker Yazid. Op basis hiervan vertrok de Imam vanuit Medina naar Kufa. Hij nam zijn gehele familie mee, vrouwen, kinderen, jongeren en al zijn broers behalve Mohammed bin Alhanifa. In totaal waren het 73 strijders!

Weg naar koefa en het begin van het martelaarschap van Imam Hussain en zijn familie

Imam Hussain (a.s) herinnerde zich hoe de Koefanen zijn vader, imam Ali(as), in de steek hadden gelaten, terwijl hij hen nodig had. Hij was ook niet vergeten hoe ze zijn broer, imam Hassan(a.s), hadden behandeld, maar hij het toch als zijn plicht om deze mensen te helpen.De Imam vertrok terwijl hij wist dat hij nooit zou terugkeren. Hij wist dat hij en zijn broers, zoons en vrienden vermoord zouden worden in Karbala.
Het bericht van de komst van Imam Hussein naar Kufa ontging Yazid niet en hij stuurde Obeidulah ibn Zyad naar Kufa om de mensen met alle middelen om te kopen. Hij bood hen geld en macht aan en dreigde diegenen die voor Imam Hussain opkwamen te zullen doden.
Onderweg stuurde Imam Hussain zijn neef Moslim ibn Aqiel (zoon van Aqiel, Aqiel is de broer van Imam Hussain) naar Kufa om de mensen op de hoogte te stellen en te kijken hoe de situatie daar was.
In het begin kozen de mensen massaal de zijde van Muslim. Zij gingen achter hem bidden en luisterden naar de berichten over Imam Hussain (a.s). Toen Yazid vernam wat zich in Koefa afspeelde, zond hij Obeidulah, zoon van Ziejaad (een gekende vijand van de familie van de profeet (v.z.m.h)), naar Koefa. Hij gaf hem het bevel alle stamhoofden gevangen te nemen en Muslim te doden.
De mensen waren bang voor de dood en hebberig naar geld en Muslim zag langzamerhand hoe de mensen een voor een de kant van Yazid kozen, tot er geen enkele man overbleef die de Imam steunde.
Muslim zocht zijn toevlucht tot het huis van een oude vrouw en hield zich daarin schuil. Toen haar zoon erachter kwam wie deze man was in het huis van zijn moeder, verklikte hij het bij Oebeidoellah. Moslim werd gearresteerd en uiteindelijk van het hoogste punt van het paleis naar beneden geworpen. Zijn dode lichaam werd door de straten van Koefa gesleurd, zodat iedereen het kon aanschouwen. Het droevige nieuws bereikte imam Hoessein(as) toen hij Koefa al was genaderd om zich aan te sluiten bij Moslim.

[JohnCena]

Obeidulah stuurde een leger van tienduizenden mannen richting Medina om de Imam tegemoet te zien. Dit leger stond onder leiding van Hurr Alriahi en Omar ibn sa’ad. Toen Al-Hurr de karavaan van imam Hussain (a.s) ontmoette, was de watervoorraad van zijn leger op en ze hadden dorst. Imam Hoessein (a.s) gaf hen onmiddellijk wat te drinken, ondanks dat ze zijn vijanden waren. Hurr vertelde imam Hussain (a.s) over zijn opdracht en gaf hem het bevel niet verder te trekken naar Koefa, maar naar Karbala te gaan.


Dag 2 van Muharrem


Imam Hussain (a.s) en zijn metgezellen bereikten Karbala op 2 Moharram, 61 jaar na de Hidjra. Zij kwamen daar het leger van Yazid tegen en konden dus niet verder. Hij sloeg zijn kamp op aan de oever van de Eufraat. Dit stuk land behoorde toe aan de Banoe Asad (familie van Asad). Imam Hussain (a.s) zei hen dat hij en zijn metgezellen vermoord zouden worden. Hun lichamen zouden onbegraven achterblijven. Hij vroeg de Banoe Asad om hen te begraven zodra iedereen weg was. Imam Hussain (a.s) kocht het land van hen en gaf het nadien aan hen terug als een geschenk.

Dag drie van Muharrem


Op 3 Moeharram, zond Oebeidoellah een leger onder leiding van Oemar (zoon van Sa'd) met het bevel om imam Hussain (a.s) over te halen zich over te geven aan Jazied of gedood te worden. Toen de imam dit weigerde zond Oebeidoellah meer legertroepen. Hij droeg alle mannen in Koefa op om zich hierbij aan te sluiten. Wie weigerde zou gedood worden. Ondertussen liet Oemar (zoon van Sa'd) imam Hussain (a.s) zijn kamp verder weg van de Eufraat (rivier in Irak) opslaan. Imam Hussain (as) bood geen weerstand en zette zijn kamp enkele kilometers verder op. Hij wilde niet dat de mensen dachten dat het gevecht in Karbala een gevecht om water was.


Dag zeven van Muharrem


Vanaf de zevende Muharram verbood Omar bin sa’ad het water voor het kamp van Imam Hussain. De vrouwen en kinderen waren geduldig en moedig. Vooral de kinderen hadden dorst in de hete woestijn van Karbala. Al-Hurr herinnerde zich hoe goed de imam was geweest voor hen toen hun watervoorraad was uitgeput. Hij vroeg Omar ibn sa’ad om imam Hossein (a.s) water te geven, of in ieder geval de kinderen, maar Omar ibn sa’ad kende geen genade!

Dag negen van muharrem

Op 9 Muharram stuurde Oemar Ibn Sa ‘ad een laatste waarschuwing naar imam Hussain (a.s): als hij zich niet zou overgeven, dan zou hij gedood worden. Die avond en nacht brachten ze door met gebeden en het reciteren van de koran. Al-Hurr voelde zich erg schuldig. Hij had spijt dat hij imam Hussain (as) naar Karbala had gebracht. Hij vertelde zijn zoon en slaaf over zijn intentie om aan de zijde van imam Hussain (a.s) te vechten.
Toen Al-Hurr bij het kamp van de imam aankwam zei hij met betraande ogen: " O, mijn imam, ik heb zo'n spijt dat ik u tot in Karbala heb gebracht. Sta me alsjeblieft toe om aan jouw zijde te vechten. Het zou een eer voor me zijn, indien ik mijn leven als eerste mag offeren, voordat iemand van jullie is gedood. Ik heb mijn zoon meegebracht om jouw zonen te beschermen" Imam Hussain (a.s) was diep ontroerd door Hurr’s woorden. Hij verwelkomde hem en beschouwde hem als een speciale gast. Hurr was verrast door zijn goedheid. Het was tijd voor het ochtendgebed. Imam Hussain (a.s) vroeg zijn zoon Ali Akbar, om de adhaan te doen. Ali Akbar leek sprekend op zijn grootvader, de profeet Mohammed (v.z.m.h). Na het gebed ging de imam naar het vijandelijke kamp…..

[JohnCena]

“Zij die zorgzaam zijn voor het hun toevertrouwde en voor hun overeenkomsten. En die hun gebeden in acht nemen” (Koran al-Mu’minoen 8, 9)

Dagelijks hebben we in ons leven met beslissingen te maken. Deze variëren van kleine tot grote beslissingen. Onder de kleine beslissingen valt bijvoorbeeld de beslissing of je wel of niet om zes uur je avondeten gaat eten. Als je jouw avondeten later dan zes uur eet zal het in een normale toestand geen effect hebben op je gezondheid. Hierdoor zullen we het niet erg vinden om iets anders te doen rond een uur of zes. Als grote beslissingen kunnen we beslissingen over school en werk nemen. Sta je ’s morgens wel of niet om half zeven op, om naar school of je werk te gaan. Als we ons willen voornemen om, in plaats van zo vroeg wakker te worden, te gaan uitslapen, weten we dat we hiervoor bestraft zullen worden. Hierdoor beslissen we gewoonlijk om toch niet uit te slapen.

Tijdens de dagen van Imam Hussain (a.s) en zijn trouwe, dappere en eervolle volgelingen in Karbala hadden de Imam (a.s) en de Hoeseini’s met vele beslissingen te maken. Voor de mensen in Karbala was Ashoera een dag waarop ze tussen 2 personen moesten kiezen. Je kon kiezen tussen de hemel en de hel, tussen Imam Hoesein (a) en Yazied. Helden als Hurr hebben hier de grootste beslissingen van hun leven genomen. De loyale Abbas (a) had de keuze om de uitnodiging van Shimr wel of niet te accepteren. Zoehayr ibn Qayn moest kiezen of hij de Imam (a.s) wel of niet zou beschermen tijdens zijn gebed midden in de oorlog. Imam Hussain (a.s) kon op Tasu’a shahied worden, maar besloot om Ibn Sa’d om uitstel te laten vragen. Laten we de laatste twee gebeurtenissen iets nauwkeuriger bespreken.

Het was gebedstijd op de 10de dag van Moharram en de oorlog tussen de legers van het goede en het kwaad was op gang. Imam Hussain (a.s) wilde zijn gebed verrichten, maar de vervloekte mensen uit Koefa zouden niet stil blijven staan tijdens zijn gebed. Zoehayr en nog een soldaat besloten Imam Hussain (a.s) dekking te geven, zodat hij zijn gebed kon verrichten. Het gebed geldt voor alle moslims; als het tijd is om te bidden, moeten de moslims bidden. De soldaten van Yazied deden dit niet. Zij schoten pijlen richting de kleinzoon van hun Profeet Mohammed (v.z.m.h), de Profeet (v.z.m.h) die hun het gebed heeft geleerd. Maar de twee Hoeseini’s waren bereid om de pijlen op te vangen met hun lichamen. Een van hen kreeg zelfs een pijl in zijn oog.

We zien hier onder andere de dapperheid en loyaliteit van de 2 strijders. Niet iedereen zou zijn eigen lichaam kunnen wagen voor de Heer der Martelaren (a.s). Niet elke sjiiet zou een pijl opvangen met zijn oog, zodat zijn Imam (a.s) zijn gebed kon verrichten. Mensen zoals wij kunnen zo hard “Labbayk Ya Hoesein” roepen als we willen, maar zouden in een dergelijke toestand waarschijnlijk anders reageren.
Ayatollah Mutahhari beweerde tijdens een gesprek met zijn vrienden dat hij hetzelfde zou hebben gedaan. Die nacht stond hij in zijn droom in de plaats van de twee martelaren. Dit keer moest Ayatollah Mutahhari de pijlen met zijn oog opvangen zodat Imam Hussain (a.s) zijn gebed kon verrichten, maaar steeds als de pijlen in slowmotion op hem afkwamen ging hij net op het laatste moment opzij, waardoor de pijlen de Imam (a.s) raakten.

Zo zien we dat zelfs grote geleerden als Ayatollah Mutahhari niet hetzelfde konden doen als de Shuhada van Karbala. Dit was één les die we uit deze gebeurtenis kunnen nemen. Maar er is nog een andere les die heel belangrijk is. Midden in de strijd tegen het leger van Yazied en midden in de hitte van Karbala besluit Imam Hoesein (a) om zijn gebed precies op zijn tijd te verrichten. Hij wilde zijn gebed niet later verrichten. Dit is één van de belangrijke beslissingen die in Karbala zijn genomen waarvan wij moeten leren.

De andere gebeurtenis die we hadden opgenoemd was dat Imam Hussain (a.s) aan Omar ibn Sa’d om uitstel van de aanval vroeg. Waarom? Imam Hussain (a.s) wou zich die nacht met gebeden en dergelijke bezighouden. Hij kon shahied worden, hij kon 1 dag minder lijden onder de dorst en hitte, zijn baby Ali al-Asghar zou misschien eerder verlost worden van alle ellende, Imam Hussain (a.s) kon eindelijk zijn grootvader Mohammed Mostafa (v.z.m.h) ontmoeten. Maar de Imam (a.s) wilde liever uitstel zodat hij en zijn volgelingen zich de nacht van Ashoera met gebeden konden bezighouden.
Vrede zij met jou “Ya Aba ‘Abdillah” Imam Hussain (a.s) dus! De Koran beschrijft een Moe’min. Er staat “Zij die zorgzaam zijn voor het hun toevertrouwde en voor hun overeenkomsten. En die hun gebeden in acht nemen” [1]. Ya Hussain (a.s)! De mensen uit Koefa waren niet zorgzaam voor hun overeenkomsten. Zij lieten jou in de steek, maar loyale strijders als Zoehayr ibn Qayn hielden zich aan hun woord. Ya Hoesein (a)! Jij leerde ons hoe we onze gebeden in acht moeten nemen. Op Ashoera hebben jij en je volgelingen de tafsier van de 2 genoemde ayah’s gegeven!
Elke dag is Ashoera en elke plaats is Karbala. Broeders en zusters, Imam Hussain (a.s) nam zijn gebeden op deze manier in acht op een dag als Ashoera en in een plaats als Karbala. Maar we moeten nooit vergeten dat het elke dag Ashoera is en dat elke plaats Karbala is. Elke dag zijn onze gebeden belangrijk en op elke plaats.

Wij zijn bereid om vroeg in de morgen wakker te worden om naar school te gaan, maar waarom zijn we niet altijd bereid om vroeg in de morgen wakker te worden om ons ochtend gebed te verrichten? Zullen we hiervoor dan niet bestraft worden? Is de straf die de school geeft groter dan de straf die we in het hiernamaals krijgen? Waarom gaan we niet altijd als we van school komen direct bidden, maar even uitrusten en eten? Hadden Sakina en Roqayya normaal kunnen eten? Hadden ze iets kunnen drinken? Broeders en zusters, “Labbayk Ya Hoesein!” zeggen is niet genoeg. We moeten ook net als Imam Hussain (a.s) handelen.

We moeten net als hem beslissingen nemen. We moeten ons realiseren dat onder onze grote beslissingen ook deze beslissing valt; De beslissing of we wel of niet onze gebeden op zijn tijd verrichten. Moge Allah ons allemaal helpen in het volgen van het pad van de Heer der Martelaren, Imam Hussain (a.s).

[Nesh]

Respect!

[fong-fong]

Oorspronkelijk geplaatst door JohnCena

Het was het jaar 60 Hijri, Imam Hussain (a.s) woonde met zijn hele familie in Medina. Medina is de geboortestad van Imam Hussain, de stad waar de Profeet begraven is, de stad waar zijn broer begraven is, kortom zijn lievelingsstad. In dit jaar kwam Yazid, de alcoholdrinkende en zondige zoon van Muawiyeh, aan de macht en werd de zogenoemde Khalifa van de moslims.
Deze Khalifah had een enorm haat tegen de Profeet en zijn Ahlul bait. Deze haat tegen de profeet was niet toevallig bij Yazid, het was een haat die vóór het profeetschap van Mohammad (v.z.m.h.) ontstond. Lees hier het artikel over de Haat tegen Bano Haasjim, hoe en waarom!?
De profeet was bekend met zijn eerlijkheid. Hij accepteerde het niet om te frauderen en om te bedriegen met handel. Hij was voor rechtvaardigheid en daar hadden Bani Kureish en Bani Umayah veel moeite mee. Zij waren dan ook de eersten die de zwaarden trokken tegen de profeet. Totdat zij inzagen dat met de Islam meer voordelen te behalen zijn dan als ongelovigen verder te gaan. Maar de haat bleef!
Bani Kureish en Bani Umayah kozen zelfs hun eigen aangestelde Khalifa boven die van de profeet. En Muawaiyah heeft in zijn tijdperk als Khalifa openlijk zijn vijandigheid tegen Ahlul Bait verklaard. Zo heeft hij tijdens zijn preken (80 jaar lang) Imam Ali laten vervloeken. De volgers van Ahlul Bait werden door hem levend begraven en vermoord. De teleurstelling in de Islam nam zulke grote vormen aan, totdat Yazid aan de macht kwam in de Islamitische wereld. Toen Yazid de meester der gelovigen (Khalifah) werd, begon de Islam officieel uit te sterven. Yazid pleegde openlijk zijn zonde, hij dronk overal. Iedereen wist dat Yazid de zondaar was. Hij zei: “Bani hashim (familie van Hashim) heeft met de macht gespeeld, voorwaar er is geen boodschap gekomen en geen engel is neder gezonden”. Hij ontkende openlijk dat er ooit een boek is geopenbaard en een profeet voor het volk gezonden is.
Zijn haat tegen de profeet en zijn Ahlul Bait was overduidelijk en zijn lust naar macht ook. Imam Hoessein (a.s) stond altijd klaar om de islam te verdedigen en te vechten tegen de slechte leiders van Syrië. Eèn van die leiders was Moe'aawieja, de gouverneur van Syrië. Hij was de kleinzoon van Oemeija. Moe'aawieja strafte elke tegenstander bijzonder streng.

Flash back


Op een dag zond Moe'aawieja zijn leger om imam Ali(as) te bevechten in Siffin (Irak). Zijn soldaten verhinderden imam Ali(as) om water te halen uit de Eufraat. Echter, imam Hassan en Hossein (a.s) overwonnen de vijand en hadden daardoor de controle over de rivier. Imam Ali(as) liet iedereen het water van de rivier gebruiken, inclusief de vijand. Het was langs diezelfde rivier, de Eufraat, dat imam Hossein (a.s) zijn laatste slag leverde om de islam te redden. Imam Ali(a.s) werd de khaliefa (leider) van de moslims op 57-jarige leeftijd.

Hij verving alle gouverneurs, die hun onderdanen slecht behandelden, door rechtvaardige heersers. Moe'aawieja weigerde echter om zijn post op te geven en bleef imam Ali (a.s) bevechten. Hij beviel de zoon van Moeldjim, om imam Ali(a.s) te doden. Op 19 Ramadan, 40 jaar na de Hidjra, sloeg deze man imam Ali(a.s) met een vergiftigd zwaard terwijl hij aan het bidden was in de moskee. Op 21 Ramadan stierf imam Ali(a.s), na drie lange dagen van pijnlijk lijden. Hij was toen 63 jaar. Na het martelaarschap van imam Ali(a.s), kozen de mensen van Koefa imam Hassan(a.s) als hun leider.
Imam Hassan(a.s) zag de moeilijkheden die de moslims moesten doorstaan. Hij besloot dat het, in het belang van de islam, beter was om niet in opstand te komen tegen Moe'aawieja. In plaats daarvan maakte hij twee afspraken met hem:

1- Imam Hassan(as) beloofde dat hij Moe'awieja niet zou bevechten op voorwaarde dat hij de moslims met rust liet.
2- Als Moe'awieja zou sterven, mochten de mensen zelf hun leider kiezen.

Maar Moe'awieja was zich ervan bewust dat hij niet zou slagen met zijn kwade opzet, zolang imam Hassan ( as ) leefde. Daarom liet hij de vrouw van imam Hassan (as), Joe'da, bij zich komen. Hij beloofde haar 100.000 dirham als ze haar man zou vergiftigen. Daarbij kwam dat ze met zijn zoon, Yazied, zou mogen trouwen. Joe'da liet zich overhalen en vergiftigde imam Hassan ( as ). Hij stierf op 28 safar, 50 jaar na de Hidjra. Een tijdje later stierf ook Moe'awieja. De mensen werden gedwongen om Yazied als hun leider te aanvaarden. Moe'awieja had dit zo besloten, ondanks de afspraak die hij had gemaakt met imam Hassan (as).

Imam Hussain

De profeet zegt over hem: “Hussain is van mij, en ik ben van Hussain” De kleinzoon van de profeet, de zoon van Fatma, de zoon van Ali! Ga alle boeken van alle moslims na: er is geen enkel bericht over een zonde van deze man. Hij, zijn ouders en zijn zoons zijn allemaal feilloze mensen!
Yazid was zich ervan bewust dat als Imam Hussain hem niet zou accepteren als leider, de Islamitische wereld langzaam uit zijn macht zou komen. Hij stuurde daarom een bericht naar Imam Hussein, waarin hij dreigde hem te vermoorden indien hij Yazid niet als leider zou accepteren.
Imam Hussein zei echter: “mithli laa yubai3u mithlah”. Dus: iemand als ik, zal iemand als hem nooit accepteren als leider.
Op 27 Redjeb, 60 jaar na de Hidjra, gaf Yazid het bevel aan Walied, de gouverneur van Medina, om imam Hussain(a.s) te dwingen de eed van trouw te beloven aan Yazid. Imam Hussain (a.s) weigerde dat. Hij gaf liever zijn leven voor de islam dan zijn trouw aan Yazid. De volgende morgen, 28 Redjeb, verliet imam Hoessein(as) samen met zijn familie en enkele metgezellen Medina en ging naar Mekka.
Aangekomen in Mekka, kwam hij te weten dat Yazid zijn mensen op hem af had gestuurd om hem te doden. Hij besloot zo vlug mogelijk Mekka te verlaten. Deze moordenaars zouden er immers niet voor terugdeinzen, zijn bloed te vergieten op dit heilige land Tijdens zijn korte verblijf in Mekka had de imam duizenden brieven ontvangen van de mensen uit Koefa, waarin zij aankondigen hem te zullen accepteren als leider van de moslims. Zij beloofden hem met hun geld en leven te zullen verdedigen. Ze smeekten hem om snel te komen en hen te helpen om in opstand te komen tegen de onderdrukker Yazid. Op basis hiervan vertrok de Imam vanuit Medina naar Kufa. Hij nam zijn gehele familie mee, vrouwen, kinderen, jongeren en al zijn broers behalve Mohammed bin Alhanifa. In totaal waren het 73 strijders!

Weg naar koefa en het begin van het martelaarschap van Imam Hussain en zijn familie

Imam Hussain (a.s) herinnerde zich hoe de Koefanen zijn vader, imam Ali(as), in de steek hadden gelaten, terwijl hij hen nodig had. Hij was ook niet vergeten hoe ze zijn broer, imam Hassan(a.s), hadden behandeld, maar hij het toch als zijn plicht om deze mensen te helpen.De Imam vertrok terwijl hij wist dat hij nooit zou terugkeren. Hij wist dat hij en zijn broers, zoons en vrienden vermoord zouden worden in Karbala.
Het bericht van de komst van Imam Hussein naar Kufa ontging Yazid niet en hij stuurde Obeidulah ibn Zyad naar Kufa om de mensen met alle middelen om te kopen. Hij bood hen geld en macht aan en dreigde diegenen die voor Imam Hussain opkwamen te zullen doden.
Onderweg stuurde Imam Hussain zijn neef Moslim ibn Aqiel (zoon van Aqiel, Aqiel is de broer van Imam Hussain) naar Kufa om de mensen op de hoogte te stellen en te kijken hoe de situatie daar was.
In het begin kozen de mensen massaal de zijde van Muslim. Zij gingen achter hem bidden en luisterden naar de berichten over Imam Hussain (a.s). Toen Yazid vernam wat zich in Koefa afspeelde, zond hij Obeidulah, zoon van Ziejaad (een gekende vijand van de familie van de profeet (v.z.m.h)), naar Koefa. Hij gaf hem het bevel alle stamhoofden gevangen te nemen en Muslim te doden.
De mensen waren bang voor de dood en hebberig naar geld en Muslim zag langzamerhand hoe de mensen een voor een de kant van Yazid kozen, tot er geen enkele man overbleef die de Imam steunde.
Muslim zocht zijn toevlucht tot het huis van een oude vrouw en hield zich daarin schuil. Toen haar zoon erachter kwam wie deze man was in het huis van zijn moeder, verklikte hij het bij Oebeidoellah. Moslim werd gearresteerd en uiteindelijk van het hoogste punt van het paleis naar beneden geworpen. Zijn dode lichaam werd door de straten van Koefa gesleurd, zodat iedereen het kon aanschouwen. Het droevige nieuws bereikte imam Hoessein(as) toen hij Koefa al was genaderd om zich aan te sluiten bij Moslim.

Niet echt verhalen waar ik vrolijk van wordt.
Om even terug te komen op éerlijke'handel.
Waarom verkopen veel turkse shoarma boeren wel varkensshoarma? En gewoon ham op pizza's?