Zo Weinig Zinnen..

9 juni 2006, 13:57

Zo weinig zinnen die al een heel verhaal kennen vertellen... Ziehier...

Sanne, 't meisje alleen

Over de straten fietste ze, zwevend, weggezonken in haar gedachten. De kinderen die langs en om haar heen fietsten werden niet opgenomen in haar gedachten. " 't Strand, 't zand, de wind die langs haar heen blies, de geluiden van de vrolijke mensen. Hij die daar weer stond om haar een kus te geven," dat waren gedachtes die werden opgenomen in haar gedachten. Tot haar verbazing viel het meisje, wiens haar op en neer golfden door de wind, op. Dat haar om trots op te zijn. "Hij die speelt met mijn haar" kwam weer op.. Aangekomen bij school plaatste ze haar fiets in de rekken en stond 's stil om de wind door haar haren te laten gaan. Met wapperende broekspijpen liep ze 't gebouw in. Haar concentratie verloor ze door het doek dat 't afval bedekte. In de klas zitten vond ze niks, ze zonk weer weg in haar gedachten. Smachtend zat ze te wachten op de laatste bel...

Liefde, de wind om jaloers op te zijn

Hij die daar stond, om verliefd op te zijn. Hij die mij liet smelten. Zo zacht, zo lief, hij was mijn hartendief. Hij naar wie ik verlangde...
Zo ken ik uren blijven staan, staan kijken naar hem. De wind door zijn haren, was om jaloers op te zijn. 't Glimmende gezicht bedekte de wind ook, door zijn vingers op zijn gezicht te plaatsen, vond ik 't gemeen dat de wind bestond.
Hij kijkt me aan, ik sla rood aan. Hij ziet 't en lacht met een "sneaky" lach: hij weet dat hij bekeken wordt. Ik probeer vriendelijk terug te lachen, waardoor zijn glimlach breder wordt. Hij zet 'n stap naar voren; ik schrik. Hij lach weer, ik smelt weer. Hij blijft lachen. Ik schrik! Hij staat voor me...

_preety_ · 9 juni 2006, 16:44

vervolgje

9 juni 2006, 19:01

QUOTE (_preetzz_ @ Jun 9 2006, 17:44) <{POST_SNAPBACK}>

Citaat:

vervolgje

[/b]

Je blijkt het dus leuk te vinden .. hehe ... thnx
But.. lees boven goed, er staat dat je met zo weinig zinnen al een heel verhaal ken vertellen. Het is dus al af. 't Is meer een moment en niet dat er helemaal een verhaal wordt vertelt

Aslam Bhai · 9 juni 2006, 19:11

nice

Shelaantje · 9 juni 2006, 19:46

Oehhw Zo Mooi Stukjje

Zanaida · 10 juni 2006, 16:50

QUOTE (MissMoen @ Jun 9 2006, 20:01) <{POST_SNAPBACK}>

Citaat:

Je blijkt het dus leuk te vinden .. hehe ... thnx
But.. lees boven goed, er staat dat je met zo weinig zinnen al een heel verhaal ken vertellen. Het is dus al af. 't Is meer een moment en niet dat er helemaal een verhaal wordt vertelt [/b]

Leuk stukje, missmoentje...

Preetz, vervolgje mag je zelf bedenken..

Ik zie het al helemaal voor me

10 juni 2006, 17:27

QUOTE (AsLaM BHai.. @ Jun 9 2006, 20:11) <{POST_SNAPBACK}>

Citaat:

nice[/b]

QUOTE (ShortyLove @ Jun 9 2006, 20:46) <{POST_SNAPBACK}>

Citaat:

Oehhw Zo Mooi Stukjje

[/b]

Dank jullie wel

10 juni 2006, 17:29

QUOTE (Zanaida @ Jun 10 2006, 17:50) <{POST_SNAPBACK}>

Citaat:

Leuk stukje, missmoentje...

Preetz, vervolgje mag je zelf bedenken..

Ik zie het al helemaal voor me
[/b]

Precies! .. "Ik zie het al helemaal voor me " dat bedoel ik dus met: Zo weinig zinnen die al een heel verhaal kennen vertellen...

27 oktober 2006, 16:31

Verstijving,
Een moment dat maar bij een moment blijft

"Ik zei het je toch" schreeuwde hij fel tegen haar.
"Elke keer moet ik naar je luisteren. Je ken nooit wat normaal vragen aan mij" schreeuwde ze fel terug.
Bij die woorden die ze terugschreeuwde voelde ze rillingen door heel haar lichaam. Het kwam meteen in haar op dat ze nu teveel had gezegd, wat ook zo was: hij liep op haar af en gaf haar een klap in het gezicht.
Een moment stond ze stil en voelde ze niks. Haar lichaam zweette, wat normaal gezond zou zijn, maar haar lichaam zweette van angst. Koude rillingen gingen door haar hele lichaam. Haar benen konden bijna niet meer recht staan en haar voeten begaven het bijna.
Ze bleef hem aanstaren alsof ze een standbeeld was. Hun ogen brandden in elkaars lichaam, maar de één harder dan de ander.
Haar hart begon sneller te kloppen, zonder dat ze er controle over had. Haar ademhaling ging sneller, een gevolg van het sneller kloppen van het hart.
Even leek alles stil te staan, als gevolg van de klap. Even leek haar wereld te stoppen met draaien, als gevolg van dat er een deel van haar wereld was afgebroken. Even wist ze niets te doen en stopte haar lichaam met emoties te tonen, maar wanneer ze zou bijkomen, zal alles weer normaal zijn en zal ze weer de oude zijn die hem gehoorzaamt.

27 oktober 2006, 16:33

De gedachte,
de gedachte dat wij nooit één zullen zijn

Met mijn voeten in het zand, stel ik mij voor hoe 't met zijn tweeën zal zijn.
Lichtjes woel ik met mijn voeten in het zand, kijken naar de zee.
Langzaam zie ik de zon ondergaan en wordt het wat donker, een romantisch moment voor ons twee.
Misschien iets te ver gezocht, maar het is zeker een mooie gedachte.
Ze heb gekozen voor hem, maar in mijn hart zal ze altijd doorblijven leven.
Ze zal deze nachten doormaken met hem, hand in hand, verstrengeld alsof ze één zijn.
Ik zal dagdromen en blijven dromen, totdat ik hetzelfde zal meemaken en dat zal mij daarbij helpen om haar weg te spoelen, mee te nemen de zee in.
Ooit zal ik hetzelfde voelen en zal ik hier staan met een ander, woelend in het zand met onze voeten, kijkend naar de zee en naar de zonsondergang.
En dan zou ik haar vertellen dat zij mijn alles is en dat zij al het kwade heb laten vergeten en mij alleen een kleurrijke toekomst heb gebracht.

9 juni 2006, 16:44	#2 (permalink)
_preety_ Newbie Lid sinds: 28 mei 2006 Berichten: 41 Rep kracht: 0	vervolgje __________________ Milna itfak tha Bichdna nasib tha, Wo itna dur hua jitna karib tha, Usko dekhne k liye tarsti reh gai meri aankhen, Jis shaks ki hatheli pe mera naseeb tha. Saans lene se aapki yaad aati hai, Na lene se meri jaan jati hai, Kaise keh doon ki sirf saans se main zinda hu, Qambakht saans bhi to apki yaad ke baad aati hai Chand Se Pyari Chandini, Chandini Se Pyari Raat, Raat Se Pyari Zindagee, Zindagee Se Pyare Aap

9 juni 2006, 19:11	#4 (permalink)
Aslam Bhai Sangam Golden Die Hard Lid sinds: 27 mei 2006 Locatie: Lutjebroek Berichten: 11.358 Rep kracht: 17	nice __________________ Chandrika Santokhi, our new man in charge. "We willen geen Vene, Bouta, Bosje, Soemo, Brunsie, we willen Chandrika!" Vrienden gezocht!: http://aslam-bhai.hyves.nl

Discussietools
Printversie tonen Deze pagina e-mailen
Weergave
Lineaire weergave Switchen naar hybride weergave Switchen naar vertakte weergave

9 juni 2006, 13:57	#1 (permalink)
MissMoen Gast Berichten: n/a	Zo weinig zinnen die al een heel verhaal kennen vertellen... Ziehier... Sanne, 't meisje alleen Over de straten fietste ze, zwevend, weggezonken in haar gedachten. De kinderen die langs en om haar heen fietsten werden niet opgenomen in haar gedachten. " 't Strand, 't zand, de wind die langs haar heen blies, de geluiden van de vrolijke mensen. Hij die daar weer stond om haar een kus te geven," dat waren gedachtes die werden opgenomen in haar gedachten. Tot haar verbazing viel het meisje, wiens haar op en neer golfden door de wind, op. Dat haar om trots op te zijn. "Hij die speelt met mijn haar" kwam weer op.. Aangekomen bij school plaatste ze haar fiets in de rekken en stond 's stil om de wind door haar haren te laten gaan. Met wapperende broekspijpen liep ze 't gebouw in. Haar concentratie verloor ze door het doek dat 't afval bedekte. In de klas zitten vond ze niks, ze zonk weer weg in haar gedachten. Smachtend zat ze te wachten op de laatste bel... Liefde, de wind om jaloers op te zijn Hij die daar stond, om verliefd op te zijn. Hij die mij liet smelten. Zo zacht, zo lief, hij was mijn hartendief. Hij naar wie ik verlangde... Zo ken ik uren blijven staan, staan kijken naar hem. De wind door zijn haren, was om jaloers op te zijn. 't Glimmende gezicht bedekte de wind ook, door zijn vingers op zijn gezicht te plaatsen, vond ik 't gemeen dat de wind bestond. Hij kijkt me aan, ik sla rood aan. Hij ziet 't en lacht met een "sneaky" lach: hij weet dat hij bekeken wordt. Ik probeer vriendelijk terug te lachen, waardoor zijn glimlach breder wordt. Hij zet 'n stap naar voren; ik schrik. Hij lach weer, ik smelt weer. Hij blijft lachen. Ik schrik! Hij staat voor me...

9 juni 2006, 19:46	#5 (permalink)
Shelaantje Sangam Silver Member Lid sinds: 3 oktober 2007 Berichten: 1.422 Rep kracht: 6	Oehhw Zo Mooi Stukjje

27 oktober 2006, 16:31	#9 (permalink)
MissMoen Gast Berichten: n/a	Verstijving, Een moment dat maar bij een moment blijft "Ik zei het je toch" schreeuwde hij fel tegen haar. "Elke keer moet ik naar je luisteren. Je ken nooit wat normaal vragen aan mij" schreeuwde ze fel terug. Bij die woorden die ze terugschreeuwde voelde ze rillingen door heel haar lichaam. Het kwam meteen in haar op dat ze nu teveel had gezegd, wat ook zo was: hij liep op haar af en gaf haar een klap in het gezicht. Een moment stond ze stil en voelde ze niks. Haar lichaam zweette, wat normaal gezond zou zijn, maar haar lichaam zweette van angst. Koude rillingen gingen door haar hele lichaam. Haar benen konden bijna niet meer recht staan en haar voeten begaven het bijna. Ze bleef hem aanstaren alsof ze een standbeeld was. Hun ogen brandden in elkaars lichaam, maar de één harder dan de ander. Haar hart begon sneller te kloppen, zonder dat ze er controle over had. Haar ademhaling ging sneller, een gevolg van het sneller kloppen van het hart. Even leek alles stil te staan, als gevolg van de klap. Even leek haar wereld te stoppen met draaien, als gevolg van dat er een deel van haar wereld was afgebroken. Even wist ze niets te doen en stopte haar lichaam met emoties te tonen, maar wanneer ze zou bijkomen, zal alles weer normaal zijn en zal ze weer de oude zijn die hem gehoorzaamt.

27 oktober 2006, 16:33	#10 (permalink)
MissMoen Gast Berichten: n/a	De gedachte, de gedachte dat wij nooit één zullen zijn Met mijn voeten in het zand, stel ik mij voor hoe 't met zijn tweeën zal zijn. Lichtjes woel ik met mijn voeten in het zand, kijken naar de zee. Langzaam zie ik de zon ondergaan en wordt het wat donker, een romantisch moment voor ons twee. Misschien iets te ver gezocht, maar het is zeker een mooie gedachte. Ze heb gekozen voor hem, maar in mijn hart zal ze altijd doorblijven leven. Ze zal deze nachten doormaken met hem, hand in hand, verstrengeld alsof ze één zijn. Ik zal dagdromen en blijven dromen, totdat ik hetzelfde zal meemaken en dat zal mij daarbij helpen om haar weg te spoelen, mee te nemen de zee in. Ooit zal ik hetzelfde voelen en zal ik hier staan met een ander, woelend in het zand met onze voeten, kijkend naar de zee en naar de zonsondergang. En dan zou ik haar vertellen dat zij mijn alles is en dat zij al het kwade heb laten vergeten en mij alleen een kleurrijke toekomst heb gebracht.

Er zijn 1 actieve gebruikers die momenteel deze discussie bekijken (0 leden en 1 gasten)