Soms zijn ze geweldig en soms waardeloos, vaders... De mijne valt in de laatste categorie. Mijn moeder heeft voor zover ik me kan herinneren altijd voor mij gezorgd. Ik kwam niks te kort, ook al had ze het altijd erg zwaar als alleenstaande ouder.
Ik zag mijn vader zeer sporadisch en bouwde wel een band op met hem maar een van zeer nonchalante aard. Als ik hem een jaar niet zag of sprak vond ik dat eigenlijk wel prima ik miste hem niet. Vreemd niet waar? Gezien er miljoenen kinderen op de wereld zijn, en ook in mijn directe kring, die geen dag zonder hun vader kunnen.
Naarmate ik ouder werd, werd die band met hem er niet sterker of beter op. Pogingen heb ik wel gedaan maar het was leuk voor zolang ik hem bezocht of hij bij mij op bezoek kwam. Zodra we weer ieder naar ons eigen land vertrokken, in mijn geval Nederland en in zijn geval Engeland, was er geen gevoel van gemis.
Vandaag kreeg ik om 02.19am een smsje met als tekst:
Hi, I will not be attending your wedding. Sorry, Dad.
Wat moet je in godsnaam met zo een smsje. Ik werd eerst erg kwaad, en terrecht welke waardeloze vader stuurt zijn dochter zo een smsje om 2 uur ’s nachts
?? Toen moest ik huilen uit boosheid! Maar nu denk ik dan niet! Weetje als je het huwelijk van je dochter zo onbelangrijk vind dat je per sms mee moet delen dat je niet aanwezig zult zijn, dan ben je een WAARDELOZE vader!!!
Moest het even kwijt....